متن رأی
در تاریخ 1/2/92 آقای الف. پ. به وکالت از طرف خانم م. م. به طرفیت آقای ع. ب. دادخواستی به خواسته مطالبه مهریه به تعداد یکصد سکه بهار آزادی با احتساب خسارات دادرسی با استناد عقدنامه موقت مورخ 20/7/91 تقدیم و آدرس محل اقامت موکله و خوانده را در حوزه قضایی تهران اعلام نموده است. دادخواست مطروحه در شعبه 276 دادگاه خانواده تهران ثبت و با تعیین وقت از طرفین دعوت به رسیدگی به عمل آمد، اخطاریه خوانده حسب گزارش مأمور ابلاغ طبق ماده 70 قانون آیین دادرسی مدنی ابلاغ شد. در جلسه دادرسی مورخ 14/2/92 فقط وکیل خواهان حاضر شده و اظهار داشت ظرف ده روز آدرس محل سکونت خوانده را اعلام خواهم نمود و در این اثنا آقای و. ک.
وکیل پایه یک دادگستری با تقدیم وکالت نامه خود را به وکالت از طرف خوانده معرفی و طی لایحه ثبت شده به شماره 168 ـ 14/2/92 اعلام نموده که آدرس موکل اینجانب کرمانشاه. . . می باشد. سپس دادگاه به موجب رأی شماره 160 ـ 15/2/92 با اعلام اینکه محل اقامت خوانده در حوزه قضایی شهرستان کرمانشاه قرار دارد به استناد مواد 11 و 27 قانون آیین دادرسی مدنی قرار عدم صلاحیت خود را به شایستگی دادگاه عمومی کرمانشاه صادر نموده است.
پس از وصول پرونده به دادگستری کرمانشاه و ثبت آن در شعبه 16 دادگاه حقوقی شعبه مرجوعالیه در وقت فوق العاده با اعلام ختم دادرسی به موجب رأی شماره 260 ـ 31/2/92 با استدلال این که ماده 12 قانون حمایت خانواده مصـوب 91 که در آن به زوجـه اجـازه تقـدیم دادخـواست به محاکم محل اقامت خود را داده است و در مانحن فیه زوجه ساکن تهران هر چند محل اقامت خوانده کرمانشاه می باشد، از این حق قانونی استفاده نموده و محاکم تهران را برگزیده لذا برأی آن محاکم صلاحیت ایجاد گشته و موجبی برأی نفی صلاحیت از خود وجود ندارد و در واقع دعاوی خانوادگی استثناء بر قواعد عام صلاحیت است لذا مستنداً به ماده صدرالذکر و مواد 26 و 27 قانون آیین دادرسی مدنی قرار عدم صلاحیت خود را به شایستگی محاکم عمومی تهران صادر و سپـس به لـحاظ حدوث اختـلاف در صلاحیت پـرونـده را به دیوان عالی کشور ارسال و پس از وصول جهت حل اختلاف به این شعبه ارجاع گردیده است.