متن رأی
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م. ح. به وکالت از آقای ح. د. به طرفیت آقای م. م.
نسبت به دادنامه شماره 1173 مورخ 1/10/92 شعبه 180 دادگاه عمومی تهران از آن حیث که تجدیدنظرخواه به پرداخت مبلغ 000/900/58 ریال به انضمام خسارات دادرسی و تأخیر تأدیه محکوم گردیده است با عنایت به اینکه مستند تجدیدنظر خوانده در جهت مطالبه مبلغ فوق فیش بانکی واریزی و پرینت حساب وی که حکایت از واریز وجه فوق به حساب تجدیدنظرخواه است می باشد و نظر به اینکه مطابق ماده 265 قانون مدنی پرداخت وجه یا مال به دیگری حاکی از پرداخت دین و ادای قرض دارد واِلا کسی بدون اینکه مدیون دیگری باشد مال به او نمی دهد و چنانچه پرداخت کننده ادعای استرداد وجوه پرداختی را داشته باشد باید استقراضی بودن وجه پرداختی و یا وجود و تحقق قرار استرداد آن را اثبات نماید و پرداخت وجه در جهت ایفای دین و وفای به عهد و پرداخت دین خود تلقی می گردد و خلاف این اصل پذیرفته شده دلیل و مدرکی از سوی تجدیدنظر خوانده مبنی بر استحقاق وی بر مطالبه وجوه مورد ادعا ارائه نگردیده است و دادنامه تجدیدنظر خواسته برخلاف استدلال فوق صادر گردیده است لذا مستنداً به مواد 348 و 358 از قانون آیین دادرسی ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته حکم بر بیحقی خواهان بدوی و ردّ دعوی نخستین صادر و اعلام می نماید این رأی حضوری بوده و قطعی است.
رئیس شعبه 17 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه صیدی ـ صوفی