متن رأی
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ق. ق. به طرفیت همسرش خانم ت. ج. نسبت به دادنامه شماره 1626 ـ 30/10/91 صادره از شعبه 230 دادگاه عمومی خانواده تهران، وارد و موجه است و رأی مزبور با قانون و دلائل موجود در پرونده انطباق ندارد. زیرا ادامه علقه زوجیت دائم و برقراری حقوق متقابل اقتضا می کند که زوجه در منزل زوج زندگی کرده و در تمکین او باشد و تمکین، فرع بر انفاق نیست، بلکه وجوب نفقه زوجه از جمله مسکن متناسب با شئون زوجه و اثاث البیت متعارف، فرع بر تمکین زوجه است و زوج اعلام آمادگی کرده است که در صورت مراجعت زوجه به زندگی مشترک و تمکین او، منزل متناسب و اثاث البیت متعارف جهت سکونت و استفاده وی فراهم نماید. بنابرأین رد دعوی تمکین به لحاظ فراهم نبودن مسکن و اثاث البیت موقع صدور حکم، صحیح نیست. کافی است که همزمان با اجرأی حکم، زمینه تمکین از سوی زوج فراهم گردد.
با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، دادنامه تجدیدنظرخواسته نقض می شود و با استناد به مواد 1102، 1105، 1108 و 1114 قانون مدنی، حکم به الزام زوجه به بازگشت به زندگی مشترک و تمکین زوج صادر می گردد و اجرأی حکم منوط به فراهم شدن مسکن متناسب با شئون زوجه و اثاث البیت متعارف از سوی زوج، هم زمان با اجرأی حکم می گردد. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 30 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه بیگدلی ـ عظیمی