خواسته
شاکیه، برقراری رتبه خبره ارتقای شغلی موضوع تصویب نامه شماره 2552/ت29933 مورخ 26/11/83 هیأت وزیران می باشد. با بررسی اوراق و محتویات پرونده و ملاحظه لوایح جوابیه مشتکی عنهما ثبت شده به شماره های. . . دفتر این شعبه، نظر به این که به دلالت حکم کارگزینی شماره. . .
مورخ 18/5/83، مشارالیها رتبه ارشد ارتقای شغلی را در تاریخ 1/4/83 کسب نموده است و با توجه به این که به موجب بند 3 مصوبه یاد شده، [برأی] ارتقای هریک از رتبه های خبره و عالی، توقف به مدت پنج سال ضرورت دارد و با عنایت به مراتب، [زمان] انقضای مدت توقف در رتبه ارشد از 1/4/83 دقیقاً تاریخ 1/4/88 می باشد که با اجرأیی شدن فصل دهم قانون مدیریت خدمات کشوری از 1/1/88 مطابق تبصره یک ماده 65 قانون اخیرالذکر، ارتقای شاغلان به رتبه های بالاتر بر اساس عواملی نظیر ابتکار و خدمت، میزان افزایش مهارت ها، انجام خدمات برجسته طی دوره های آموزشی و میزان جلب رضایت ارباب رجوع متناسب با ویژگی های مشاغل که به تصویب شورأی توسعه مدیریت می رسد، صورت می گیرد و با توجه به این که تصویب ضوابط نحوه ارتقای کارمندان در طبقات و رتبه های جدول حق شغل، توسط شورأی توسعه مدیریت طی بخشنامه شماره 55588/200 مورخ 27/10/89 معمول و ابلاغ گردیده و قبل از تصویب ضوابط مزبور، امکان اجرأی حکم مقرر در تبصره یک ماده 65 قانون مدیریت خدمات کشوری وجود نداشته و با عنایت به این که شاکیه قبل از تصویب ضوابط مربوط در تاریخ 2/7/89 بازنشسته شده است، بنابرأین اعمال مصوبه یاد شده در حق مشارالیها امکان پذیر نبوده و رأی وحدت رویه شماره 940 مورخ 21/12/91 هیأت محترم عمومی دیوان عدالت اداری مبین همین معناست.
بنابرأین خواسته غیروارد تشخیص و مستنداً به تبصره ماده قانونی فوق الذکر و رأی وحدت رویه یاد شده و با رعایت ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 85، حکم به رد شکایت صادر و اعلام می گردد. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 2 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه مهدوی ـ حسینی طباطبایی