متن رأی
دادنامه فرجام خواسته مآلاً دارأی ایراد و خدشه می باشد؛
زیرا دلایلی که زوجه برأی تجویز طلاقش عنوان نموده است عدم پرداخت نفقه و مهریه از ناحیه زوج با وجود محکومیت او به پرداخت آنها است و دادگاه هم با احراز مراتب آن را عامل عسر و حرج زوجه عنوان و درخواست طلاق را موجه و حکم به طلاق صادر نموده است حال آنکه عدم پرداخت مهریه در تجویز طلاق بی ارتباط بوده و عدم پرداخت نفقه هم زمانی قابل استناد که زوج از دادن نفقه استنکاف و الزام وی به تأدیه آن ممکن نباشد و در مانحن فیه با توجه به مفاد دادنامه صادره و مدافعات وکیل زوج اوراق پرونده حکایت روشنی ندارد که در تاریخ تقدیم دادخواست و یا حتی تاریخ صدور حکم طلاق از ناحیه دادگاه بدوی زوج محکومیت قطعی یافته باشد بلکه حکم به محکومیت وی درأین باره غیابی و با واخواهی در جریان رسیدگی بوده است، مضافاً دادگاه نوع طلاق را خلعی اعلام و مشخص نکرده است که آنچه زوجه در قبال طلاق بذل کرده چه چیز می باشد و آیا زوج به ما بذل راضی بوده یا خیر و در صورت راضی نبودن قبول بذل به چه طریقی انجام پذیرد را نیز مشخص نکرده است، بنا به مراتب در وضعیت حاضر رأی فرجام خواسته قابلیت تأیید را نداشته و نقض می گردد و رسیدگی مجدد به همان شعبه صادرکننده رأی منقوض محول می شود.
رئیس شعبه 23 دیوان عالی کشور ـ عضو معاون انصاری ـ احمدی