متن رأی
در خصوص دادخواست شاکی به طرفیت خوانده به خواسته فوق الذکر با این توضیح که اظهار داشته: اینجانب دبیر آموزش و پرورش شهرستان با 24 سال سابقه خدمت و از جانبازان جنگ تحمیلی هستم.
با عنایت به بخشنامه اشاره شده و بخشنامه شماره 7/78/74864ـ10/9/85 سازمان متبوع، پس از گذشت 20 سال خدمت و شرأیط جانبازی مشمول 4 ساعت تقلیل آموزشی در هر هفته، از 24 ساعت به 20 ساعت شده ام و علیرغم مراجعات مکرر به دلایل غیر مستند از پرداخت مطالبات موضوع 4 ساعت تقلیل سال های 89 و 90 استنکاف می ورزند. طرف شکایت در لایحه دفاعیه به شماره فوق الذکر مرقوم داشته: نظر به اینکه ملاک محاسبه تقلیل ساعت آموزشی، ارائه درخواست شخصی و داشتن شرأیط لازم بوده و نامبرده در موعد مقرر درخواستی تحت این عنوان به محل خدمت ارائه نداده است، بنابرأین به دلیل عدم تأمین شرط لازم در زمان خواسته، نتیجه تحقق نیافته است و چون سابقه خدمت آموزشی وی در تاریخ. . . به 20 سال رسیده، همانند سایر کارکنان از تاریخ فوق نسبت به تقلیل ساعت آموزشی ایشان به میزان 4 ساعت در هفته اقدام شده است.
با توجه به محتویات پرونده، صرف نظر از مفاد لایحه دفاعیه طرف شکایت، نظر به اینکه ماده 9 قانون تسهیلات استخدامی و اجتماعی جانبازان انقلاب اسلامی مصوب 31/3/74 در رابطه با میزان ساعات کار کلیه جانبازان با توجه به نوع و درصد جانبازی و کاهش توانایی آنان تمهیداتی را پیشبینی نموده اند و شکایت جانبازان از نحوه اجرأی قانون مزبور قبل از طرح در کمیسیون موضوع ماده 16 قانون اشاره شده، قابل استماع در دیوان عدالت اداری نمی باشد، علیهذا با وصف مذکور به استناد مواد 7 و 48 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385، قرار رد دادخواست صادر و اعلام می شود. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 4 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه موسوی ـ کریمی