متن رأی
در خصوص دادخواست تقدیمی خواهان ن. ع. فرزند م. به طرفیت ن. ن. فرزند م. به خواسته الزام به تمکین از خواهان. دادگاه با توجه به اوراق و محتویات پرونده بنا به دلایل ذیل، خواسته و دعوی خواهان را وارد تشخیص داده است: 1- به دلالت تصویر مصدق رونوشت سند نکاحیه به شماره. . . 27/7/1371 ثبتی در دفترخانه شماره. . . تهران، وجود علقه زوجیت بین خواهان و خوانده محرز و مسلم است. بدین لحاظ حقوق و تکالیف زوجین در مقابل یکدیگر برقرار می شود، بی آنکه ایجاد حقوق و تکالیف زناشویی موضوع قصد انشاء قرار گیرد. 2- متعاقب رابطه زوجیت، زن و شوهر مکلف به حسن معاشرت با یکدیگر بوده و باید در تشیید مبانی خانواده به یکدیگر معاضدت نمایند. 3- با امعان نظر در دلایل فوق، نکته قابل تأمل در مانحن فیه آنکه حسب اظهارات خواهان و خوانده مسکن مورد نیاز متناسب با شأن خوانده با اثاث البیت مکفی جهت زندگی مشترک مهیا بوده که زوجه با حضور در جلسه رسیدگی، دفاعی در این خصوص به عمل نیاورده.
حال نظر به آن که تمکین منوط و مشروط به پرداخت نفقه از سوی زوج به زوجه است و از طرفی اثبات امر عدمی رأساً و به طور مستقیم مقدور نیست و با اعلام زوج بر عدم تمکین از باب قاعده، نافی را نفی کافیست، زوجه باید انجام وظایف زوجیت را که بر عهده اوست اثبات که در این حالت که در مبحوثٌ عنه، زوجه به اختیار خود و بدون اذن زوج و عاری از هرگونه عذر موجه منزل مشترک را ترک نموده است و اینکه خوانده دلیل و مدرک محکمه پسندی که موجبات بی اعتباری ادعای خواهان را اثبات نماید، اقامه ننموده است و با توجه به نظریه پزشکی قانونی به شماره. . . مورخ14/4/1391 که مؤید ادعای خواهان است. 4- مع الوصف با عنایت به دلایل معنونه فوق الذکر، مستنداً به مواد1102، 1103 و 1114 قانون مدنی و ماده 198 از ق. آ. د. م، حکم به الزام خوانده به تمکین از خواهان و انجام وظایف زناشویی صادر و اعلام می نماید. در ضمن خواهان موظف است منزل و مقدمات زندگی را جهت زندگی مشترک با زوجه فراهم سازد. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران خواهد بود. دادرس شعبه231 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ تیمورنژاد