متن رأی
ماحصل مورد مطروحه این است که خانم ن. د. توسط وکیل خود دادخواستی در تاریخ 1/11/90 به طرفیت آقای د. ع. تسلیم دادگاه نموده است؛ توضیح داده در تاریخ 24/2/89 خوانده وی را در حرم مطهر امام رضا (ع) به عقد دائم خود درآورده است و قرار شده بعداً به ثبت برساند ولی علیرغم گذشت هیجده ماه به تعهد خود وفا ننموده است لذا الزام وی را به ثبت واقعه ازدواج دارم.
خوانده و وکیل وی دعوی مزبور را تکذیب نموده اند که بدواً برابر دادنامه شماره 3389/90 مورخ 27/12/1390 صادره از شعبه 38 دادگاه خانواده عمومی غیر ثابت و مردود اعلام شده است و رأی مذکور در دادگاه تجدیدنظر تأیید شده است. مشارالیها با تکرار مطالب گذشته نسبت به این رأی فرجامخواهی نموده است.
هیأت شعبه- همانطور که فوقاً اشاره شد ادعای مشارالیها اثبات زوجیت و ثبت واقعه ازدواج است که با مداقه به کلیه اوراق پرونده من جمله اظهارات شهود دلیل کافی که دال بر واقعه مزبور باشد به دادگاه ارائه نشده است و در صورت شک، اصل بر عدم اعمال حقوقی است. ضمن این که معلوم نیست اگر نامبردگان قصد ازدواج را به صورت دائم داشته اند چرا طبق رویه معمول و متعارف عمل نشده است و چرا اذن پدر بر صورت تلفنی اخذ شده است و همچنین چگونه یک نفر از اعضای خانواده فرجام خوانده حضور نداشتند بنابرأین نظر به موارد مذکور و با توجه به تکذیب خوانده و وکیل وی دادنامه مورد فرجامی فاقد اشکال قانونی است مستنداً به ماده 370 قانون آیین دادرسی مدنی با رد دعوی فرجامی رأی فرجام خواسته ابرام می شود و پرونده به دادگاه محترم صادر کننده رأی قطعی اعاده می شود. رییس شعبه 8 دیوان عالی کشور - مستشاران عباسیان - اللهیاری - ناصح