متن رأی
در خصوص اختلاف در صلاحیت بین شعبه دوم دادگاه عمومی ب و شعبه 146 دادگاه عمومی تهران در رسیدگی به دعوی مطروحه از سوی خواهان به خواسته ایفای تعهد در اقرار نامه رسمی مستند دعوی نظر به اینکه در رسیدگی به دعاوی حقوقی اصل بر صلاحیت دادگاه محل اقامت خوانده است (ماده 11 قانون آیین دادرسی مدنی) و همان گونه که دادگاه عمومی ب در قرار عدم صلاحیت صادره استدلال نموده، اقرارنامه از شمول مقررات ماده 13 در خصوص اموال منقول که از عقد و قرارداد [ناشی] شده باشد به عنوان یکی از استثنائات ماده 11 با توجه به اینکه اقرارنامه عقد و قرارداد تلقی نمی شود، خارج است لذا با تأیید صلاحیت دادگاه عمومی تهران(محل اقامت خوانده) قرار عدم صلاحیت صادره از دادگاه عمومی ب بدین وسیله حل اختلاف می گردد و پرونده را جهت ادامه رسیدگی به شعبه 146 دادگاه عمومی تهران ارجاع می نماید. رییس شعبه 5 دیوان عالی کشور - مستشار معینی - تقویان