متن رأی
تجدیدنظرخواهی شرکت الف. به طرفیت اداره کل تعزیرات حکومتی، آقای پ. ح. نسبت به دادنامه شماره 1164 ـ 14/12/90 شعبه 86 دادگاه عمومی حقوقی تهران می باشد. براساس دادنامه موصوف دعوی شرکت تجدیدنظرخواه به خواسته ابطال دادنامه شماره 1063 ـ 29/3/89 شعبه 2 تجدیدنظرسازمان تعزیرات حکومتی که در تأیید دادنامه شماره 340 ـ 18/2/ 88 شعبه 41 بدوی (سازمان تعزیرات حکومتی) به شرح استدلال منعکس در رأی غیر ثابت تشخیص گردیده، حکم به بطلان دعوی و بی حقی آن شرکت صادرشده است. اینک بابررسی محتویات پرونده و مطالعه لوایح ابرازی طرفین، به عقیده این دادگاه، دادنامه معترض ٌعنه مخدوش بوده و قابل تأیید نمی باشد. زیرا آرأی شعب تجدیدنظرسازمان تعزیرات حکومتی قطعی و لازم الاجرا بوده و قابل اعتراض و رسیدگی درمحاکم دادگستری نمی باشد و رأی وحدت رویه شماره 699 ـ 22/3/86 دیوان عالی کشور، متضمن قابل اعتراض بودن آراء کمیسیون ماده 77 قانون شهرداری نسبت به آرأی سازمان تعزیرات حکومتی که دارأی شعب بدوی و تجدیدنظراست، قابل تسری نمی باشد. فلذا رسیدگی ماهوی به دعوی حاضر ازسوی دادگاه بدوی، فاقد موقعیت و جایگاه قانونی بوده است.
بنابه مراتب مذکور به تجویز ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن پذیرش اعتراض دادنامه تجدیدنظرخواسته که در مخالفت باموازین قانونی صادرشده، نقض می گردد. آن گاه باتوجه به استدلال یادشده، ادعای شرکت خواهان را غیرقابل پذیرش دانسته، به استناد ماده2 قانون مرقوم قرار عدم استماع دعوی بدوی صادر و اعلام می گردد. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشاردادگاه دوبحری ـ نورزاد