متن رأی
در خصوص دعوی آقای م. چ. به وکالت از جانب آقای م. ب. به طرفیت آقای ج. الف. به خواسته مطالبه مبلغ 86. 000. 000 ریال وجه موضوع یک فقره چک مستند دعوی به شماره 435158/130 مورخ 12/10/1389 بانک صادرات ایران شعبه صاحبقرانیه تهران با احتساب هزینه دادرسی و حق الوکاله و خسارات تأخیر تأدیه به شرح متن دادخواست تسلیمی، نظر به اینکه وجود اصل چک و گواهی عدم پرداخت صادره از بانک محالٌ علیه در ید خواهان ظهور در اشتغال ذمه خوانده به میزان وجه مرقوم داشته و خوانده نیز ضمن حضور در جلسه دادرسی مورخ 9/2/1391 اقرار به صدور چک نموده النهایه مدعی گردیده که چک را به فرزند خواهان پرداخت و در هنگام صدور، عبارت «حواله کرد»; را خط زده، فلذا دارنده اولیه مجاز به انتقال آن به خواهان نبوده است. دادگاه با عنایت به مراتب فوق و نظر به اینکه مطابق ماده 312 قانون تجارت «چک ممکن است در وجه حامل یا شخص معین یا به حواله کرد باشد یا ممکن است به صرف امضاء در ظهر، به دیگری منتقل شود.
»;، لذا خط خوردگی عبارت «حواله کرد»;، هیچ گونه خللی به دارنده اولیه جهت انتقال آن با ظهرنویسی به شخص ثالث وارد نمی سازد مضافاً اینکه در متن چک نیز وصول آن منوط به تحقق شرطی نشده است. علی هذا با عنایت به مراتب فوق و ضرورت حفظ اعتبار چک به عنوان یک سند تجاری و وسیله پرداخت بمنظور گسترش اعتماد جامعه و افراد در استفاده از آن در مراودات و معاملات خود و ضمن بلاوجه دانستن دفاعیات خوانده، دادگاه دعوی خواهان را ثابت تشخیص و با استناد به مواد 198 و 515 و 519 و 522 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی و مواد 310 و 312 و 313 قانون تجارت حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 86. 000. 000 ریال بابت اصل خواسته و مبلغ 1. 810. 000 ریال بابت هزینه دادرسی و مبلغ 3. 090. 000 ریال بابت حق الوکاله و نیز پرداخت خسارت تأخیر تأدیه راجع به اصل خواسته از تاریخ سررسید چک لغایت اجرأی حکم در حق خواهان صادر و اعلام می دارد رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد. رئیس شعبه 112 دادگاه عمومی حقوقی تهران - محمودی