متن رأی
با توجه به اوراق و محتویات پرونده [ به خواسته درخواست پرداخت مسیر ارتقای شغلی] و مضمون لایحه دفاعیه طرف شکایت، نظر به اینکه اولاً در مصوبه شماره 4169/ت/25703/ هـ مورخه 23/5/81 هیأت وزیران استثنای شاغلین غیر ستادی برأی بهره مندی از مزایای ارتقای شغلی ملحوظ نیست، به علاوه منحصر نمودن مشاغل ستادی به کسانی که در ستاد مرکزی وزارتخانه ها و مؤسسات دولتی به کارهای اداری اشتغال دارند فاقد وجاهت و جایگاه قانونی است و با عنایت به اینکه در واحدهای بهداشتی درمانی مشاغل اداری از قبیل کارگزینی که مستقیماً در امر بهداشت و درمان فعالیت ندارند عرفاً ستادی محسوب می شود و عدم اطلاق شغل ستادی به این قبیل افراد و انحصار آن به کسانی که در ادارات مرکزی دانشگاه فعالیت اداری دارند از مصادیق تبعیض ناروا و مغایر انصاف و عدالت است که دلیل قانونی برأی آن ارائه نشده و از طرفی خواسته شاکی مربوط به قبل از اجرأیی شدن قانون مدیریت خدمات کشوری است و اجرأیی شدن قانون مذکور از 1/1/88 نافی حق ایجاد شده قبلی برأی شاکی نمی باشد و تأخیر در رسیدگی به خواسته شاکی توسط هیأت ممیزه هم حق موصوف را نفی و ساقط نمی نماید؛
در نتیجه نظریه هیأت ممیزه در رد درخواست شاکی به جهت غیر ستادی بودن شغل وی موجه به نظر نمی رسد، لذا حکم به نقض آن و رسیدگی مجدد صادر و اعلام می گردد. رأی صادره مستنداً به ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری قطعی است. رئیس شعبه 3 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه واحدی ـ فرزد