متن رأی
تجدیدنظرخواهی الف. ع. نسبت به دادنامه شماره 378-31/4/91 صادره از شعبه 216 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن قرار عدم استماع دعوای تجدیدنظرخواه با خواسته ابطال دستور تخلیه شماره 33-20/1/91 صادره از حوزه 222 شورأی حل اختلاف تهران صادر شده وارد نمی باشد و دادنامه معترضٌ عنه در اساس صحیح بوده و موجبی برأی نقض آن وجود ندارد. زیرا دستور تخلیه به موجب مقررات ماده 3 قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 76 و ماده 11 قانون شوراهای حل اختلاف مصوب 87 به توسط قاضی شورا صادر می گردد و مطابق مقررات حاکم، به لحاظ اینکه دستور می باشد، قطعی ولازم الاجرا بوده و با در نظر گرفتن مقام صادرکننده که از قضات دادگستری هست قابلیت درخواست ابطال نداشته و چنین دعوایی تحت عنوان ابطال دستورتخلیه در مقررات پیشبینی نگردیده و به موجب ماده 5 قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 76 چنانچه مستأجر در مورد مفاد قرارداد ارائه شده از سوی موجر مدعی هرگونه حقی باشد، ضمن اجراء دستور تخلیه شکایت خود را به دادگاه صالح تقدیم و پس از اثبات حق مورد ادعا و نیز جبران خسارت وارده، حکم مقتضی صادر می شود.
نظریات شماره 10320/7 مورخ 9/11/80 و شماره 1026-7-1/11/80 اداره کل حقوقی و تدوین مقررات قوه قضائیه نیز بر همین مبنا اشعار دارد. بنابرأین، دعوای تجدیدنظرخواه تحت عنوان ابطال دستور تخلیه قابلیت طرح و استماع نداشته، دادگاه ادعای تجدیدنظرخواه را وارد نمی داند، مستنداً به ماده 355 قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی، دادنامه تجدیدنظر خواسته را نتیجتاً تأیید می نماید. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 10 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه امی - حسین خانی