متن رأی
در خصوص دادخواست آقای (الف. ل. ) با وکالت آقای (ح. ع. ) به طرفیت 1- آقای (م. ر. ) 2- خانم (س. ز) 3- آقای (ف. پ. ) به خواسته رفع تصرف از پارکینگ مشاعی به این شرح که فروشنده یک دستگاه آپارتمان به خوانده ردیف اول، خوانده ردیف سوم می باشد و اکنون خوانده ردیف دوم، مستأجر مالک (خوانده ردیف اول) است این دادگاه از آنجا که در مورد املاک، مقررات قانون ثبت حاکمیت دارد و سایه ماده 22 قانون ثبت بر چگونگی احراز مالکیت سایه افکنده است و اینکه تاکنون پارکینگ های مورد استفاده در بنایی که خوانده و خواهان مالک جزیی از آن هستند در سند رسمی تجلی نیافته و رسماً به نام مالکین آپارتمان ها نشده و نتیجتاً قسمتی که به عنوان پارکینگ ازآن استفاده می شود جزء قسمت های اشتراکی است و در سند رسمی خوانده ردیف اول صراحتاً قدرالسهم از مشاعات درج شده است لذا با درنظرداشتن مدلول مواد 70 و 71 و73 قانون ثبت دعوی خواهان را که متقاضی عدم استفاده خوانده از قسمت های اشتراکی علیرغم داشتن سند رسمی است مقرون به واقع ندانسته و مستنداً به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم بر بی حقی ایشان صادر می گردد.
بدیهی است اگر قصد فروشنده قبلی بر سلب حق استفاده از قسمت مشاعی در سند رسمی متجلی گردد، آن گاه می توان موضوع را مورد بررسی قرار داد. این رأی ظرف بیست روز در دادگاه تجدیدنظر استان، قابل تجدیدنظرخواهی می باشد. رئیس شعبه 87 دادگاه عمومی حقوقی تهران - چاووشی