متن رأی
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای (ع. الف. ) با وکالت آقای (ر. س. ) به طرفیت آقای (ب. د. الف. ) نسبت به قسمتی از دادنامه شماره 00670-13/7/90 صادره از شعبه 116 دادگاه عمومی تهران که براساس آن حکم بر پرداخت روزانه مبلغ سیصدهزار ریال به این استدلال نظر به اینکه از جمله تعهدات خوانده تحویل مبیع بوده خسارت تأخیر در تحویل مبیع صادر شده است. دادگاه با ملاحظه محتویات پرونده و اوراق و اظهارات مضبوط در آن نظر به اینکه خواسته خواهان به این شکل بوده «. . .
با احتساب کلیه خسارات وارده از جمله خسارت تأخیر اجرأی تعهد»; ملاحظه می گردد که خواسته منجز نیست و مفهوم کلی دارد [مشخص نیست] که خسارت تأخیر اجرأی کدام تعهد مورد خواسته خواهان بدوی بوده است و اینکه دادگاه نمی تواند مفسر خواسته باشد بنابرأین لازم بوده است به طور منجز خواسته را مطرح می نمود و اینکه خسارت تأخیر تأدیه از چه جهتی بوده بنابرأین به استناد ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی دعوا به شکل صحیح و قانونی مطرح نشده است و به استناد مواد 349 و 358 قانون آیین دادرسی مدنی و به لحاظ عدم قابلیت استماع صحیح دعوی مذکور با نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته در این قسمت از آن قرار رد دعوی خواهان بدوی در مطالبه خسارت تأخیر اجرأی تعهد صادر و اعلام می نماید. رأی صادره قطعی است. مستشاران شعبه 13 دادگاه تجدیدنظر استان تهران قربان وند - فهیمی گیلانی