متن رأی
در خصوص دعوی خواهان (ص. غ. ) به طرفیت خواندگان (ر. و. م. غ. ) به خواسته صدور حکم بر بی اعتباری ( فسخ) صلح نامه مورخه 9/12/1390 به شرح خواسته با عنایت به محتویات پرونده صرف نظر از اینکه فسخ با اراده انشایی یک طرفه صاحب حق خیار فسخ به صورت ایقاع محقق می گردد و خواهان علی-رغم تصریح در متن دادخواست تقدیمی اظهارنامه ارسالی را تقدیم دادگاه نداشته آنچه از مفاد قرارداد موضوع خواسته متبادر به ذهن می گردد آن است که طرفین با اراده آزاد، آقای (الف) را به عنوان داور در اجرأی قرارداد انتخاب نموده و امضای داور در ذیل صلح نامه نیز به عنوان قبولی امر داوری در ذیل قرارداد منقوش گردیده که با این وصف و تعیین نهاد داوری از سوی طرفین برأی حل و فصل قضیه موجبی برأی رسیدگی اختلافات حاصله از قرارداد در دادگاه در بین نبوده و ادعای خواهان در متن لایحه تقدیمی ناظر بر اختیارات داور صرفاً در تفسیر قرارداد با توجه به تعریف نهاد داوری در قانون و عرف متداول بین عوام موجّه نبوده و نمی تواند مؤثّر در مقام باشد لذا دادگاه مستنداً به مفهوم مواد 2-454-455 قانون آیین دادرسی مدنی قرار رد دعوی مطروحه را صادر می نماید.
قرار صادره بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظراستان تهران می باشد. رئیس شعبه 182 دادگاه حقوقی تهران - آژیــده