متن رأی
تجدیدنظرخواهی آقای (م. م. ) به طرفیت آقای (ر. ر. ) از دادنامه شماره 153 مورخ 30/2/91 شعبه 219 دادگاه عمومی حقوقیتهران که به موجب آن دعوی خواهان اصلی بر اعسار از پرداخت محکومٌ به موضوع دادنامه شماره 492-24/7/89 در یک مرحله و دفعتاً واحده مردود اعلام سپس با این استدلال که با توجه به زندانی بودن محکومٌ علیه و اینکه با آزاد شدن قادر به پرداخت محکومٌ به می باشد، حکم به تقسیط محکومٌ به با پیش پرداخت (000/000/100)ریال و الباقی از قرار ماهیانه (000/000/7) ریال صادر گردیده است، موجّه و وارد تشخیص داده می شود؛ زیرا با رد دعوی خواهان اصلی بر اعسار از پرداخت محکومٌ به در یک مرحله و دفعتاً واحده، تقسیط محکومٌ به که نوعی از قبول اعسار تلقی می گردد - وجاهت قانونی ندارد.
لذا همان طور که در استدلال دادگاه نخستین در رد دعوی اعسار خواهان اصلی آمده است و محتویات پرونده نیز بیانگر این موضوع است که شهادت نامه پیوست دادخواست تقدیمی فاقد اوصاف مقرّر در ماده 23 قانون اعسار مصوب 20/9/1313 می باشد و شهادت شهود تعرفه شده در جلسه دادرسی نیز با توجه به ماده 230 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مثبت دعوی اعسار، خواهان اصلی نیست و رد دعوی اعسار صحیحاً صادر گردیده است، با رد دعوی اعسار تقسیط محکومٌ به موضوعیت ندارد. فلذا به استناد ماده 358 از قانون اخیر الذکر ضمن نقض قسمت دوم دادنامه در تقسیط محکومٌ به، رأی به بطلان این قسمت از خواسته خواهان اصلی را صادر و اعلام می گردد رأی صادره قطعی است. مستشاران شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان تهران رضایی - صلاتی