خلاصه جریان پرونده
در خصوص دادخواست تقدیمی خواهان خانم (م. ف. ) فرزند (م. ) به طرفیت خوانده آقای (ح. م. ) فرزند (ج. ) به خواسته الزام خوانده به تحویل [گرفتن] فرزندان مشترک به اسامی (م. ر. ) 6ساله و (م. پ. ) 4ساله جهت حضانت با توجه به اوراق و محتویات پرونده از جمله فتوکپی مصدق طلاق نامه رسمی به شماره 090132 صادره از دفتر طلاق شماره 184 تهران و صفحات راجع به فرزند در شناسنامه های طرفین وجود رابطه پدر و مادری بین طرفین و فرزندان موسوم ب
رأی دادگاه
محرز است و خواهان اعلام داشته به لحاظ وضعیت خاص و فقدان مسکن و چون منبع درآمدی ندارم، بیکار هستم، توان حضانت از فرزندان را نداشته و تقاضا نمود حضانت فرزندان به پدرش واگذار گردد و هرچند خوانده دعوی نیز علیرغم ابلاغ وقت دادرسی در دادگاه حضور نیافته در قبال دعوی خواهان ایراد و دفاع موثر و موجّهی نیز به عمل نیاورده و با عنایت به مواد 1168 و 1169 از قانون مدنی که حضانت را حق و تکلیف توأم ابوین و از طرفی اولویت مادر در مورد فرزندان را تا پایان 7سالگی می داند و برابر طلاق توافقی به شماره 83 مورخ 25/1/1389 صادره از همین شعبه حضانت فرزندان مشترک به مادر واگذار گردید لذا خواسته خواهان را غیر وارد تشخیص، . . . حکم به رد دعوی خواهان صادر و اعلام می گردد و خواهان می تواند برأی مطالبه نفقه و هزینه مسکن فرزندان مشترک مستقلاً دادخواست به دادگاه تقدیم نماید. رأی صادره حضوری محسوب ظرف مدت 20روز از تاریخ ابلاغ، قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران می باشد. رئیس شعبه 265 دادگاه خانواده تهران - فراهانی