متن رأی
فرجام دادرسی نسبت به دعوی خواهان ها ( الف. ش. پ. الف. ) و آقای (ب. ب. م. ی. الف. ) علیه خواندگان آقای (الف. س. ر. ی) و سایرین با وکالت خانم (م. ر. ) در این مرحله که در ضمن دادنامه شماره 204 مورخ 17/3/1391 شعبه محترم 191 محاکم عمومی حقوقی تهران منتهی به صدور قرار رد دعوی در قبال خواسته تخلیه به لحاظ انتقال به غیر شده و اینک وکلای محترم آنان آقای (م. ک. ب. ) و ( س. ز.
) نسبت بدان تجدیدنظر خواهی نموده اند، به نظر اقتضای تأیید را ندارد، چه هرچند بهتر است که دادخواست مربوطه به طرفیت مستأجر و منتقلٌ الیه داده شده تا هم از نظر پرداخت نصف حق کسب و پیشه به مستأجر یا متصرف امکان بررسی بیشتر باشد و هم از نظر اجرأی حکم تخلیه، لکن مدلول تبصره یک ماده 19 قانون روابط موجر و مستأجر مصوّب سال 1356 حکایت از عدم ضرورت و منع قانونی طرح دعوی تخلیه به طرفیت مستأجر داشته و دیگر عمومات قانون مذکور هم از جمله بند 2 ماده 14 قانون مارالذکر که اطلاق در مستأجر یا متصرف دارد مؤیّد آن می باشد، بنابرأین ایجاد تکلیف مضاعف برأی موجر از حیث لزوم احصاء شخص ثالث و منتقلٌ الیه همسو با عدالت و انصاف قضایی نبوده و لاجرم دادگاه مبانی و استدلال محکمه محترم نخستین را که بر این مطلب استوار یافته قابل خدشه دانسته و مآلاً به استناد ماده 353 از قانون آیین دادرسی ]مدنی[ دادنامه تجدیدنظر خواسته را نقض و به منظور رسیدگی در ماهیت دعوی به مرجع محترم بدوی اعاده می-نماید. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 61 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه ربیع- صداقتی