متن رأی
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای (ح. ب. ) به وکالت از شرکت بیمه (پ. ) (سهامی عام) نسبت به دادنامه شماره 90001014 مورخ 22/12/1390 صادره از شعبه 89 دادگاه عمومی تهران که به موجب آن حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ(000/612/546) تومان بابت خسارت بیمه آتش سوزی موضوع بیمه نامه شماره 000130/87/510030/1260 به عنوان اصل خواسته و نیز پرداخت خسارت تأخیر تأدیه از زمان وقوع حادثه (آتش سوزی) به مورخ 30/2/88 لغایت یوم الاداء که محاسبه و اجرأی آن به عهده دایره اجرا محول گردیده و حکم بر پرداخت مبلغ (000/199/54) ریال به عنوان هزینه دادرسی و نیز مبلغ (000/000/225)ریال به عنوان حق الزحمه داوری به شرحی که در بند 4 نظر هیأت داوران آمده و نیز مبلغ (000/000/28) ریال به عنوان هزینه کارشناسان بدوی و اموال و حسابرسی و بیمه و همچنین حق الوکاله وکیل طبق تعرفه درحق خواهان صادر گردیده است.
نظر به اینکه تقاضای مطروحه با هیچ کدام از بندهای مقیده در ماده 348 از قانون آیین دادرسی در امور مدنی منطبق نبوده و دادنامه یادشده با توجه به محتویات پرونده و با رعایت اصول و مقررات و قواعد دادرسی اصدار گردیده و در این مرحله از رسیدگی دلیل جدیدی که مستلزم نقض دادنامه مذکور نسبت به اصل خواسته باشد ارائه نگردیده، لیکن صدور حکم به پرداخت حق الزحمه داوری و خسارت تأخیر تأدیه وارد و موجّه است بدین لحاظ که اولاً؛ مطالبه حق الزحمه داوری جزء خواسته خواهان نبوده است. ثانیاً؛
با توجه به مدلول ماده 522 قانون مرقوم استحقاق دریافت خسارت تأخیر تأدیه محقق بودن دین است و با عنایت به اینکه موضوع اثبات دین مستلزم رسیدگی و اثبات بوده و قبل از صدور حکم قطعی مبنی بر اثبات و احراز مدیونیت مطالبه خسارت تأخیر تأدیه فاقد محمل قانونی می باشد بنابرأین دادگاه با توجه به مراتب معنونه تجدیدنظرخواهی را نسبت به این قسمت از دادنامه تجدیدنظرخواسته موجه تشخیص و با استناد به ماده 358 از قانون سابق الذکر با نقض قسمت مؤخر دادنامه معترضٌ عنه که متضمن محکومیت تجدیدنظرخواه به پرداخت حق الزحمه داوری می باشد حکم به بی حقی نسبت به خسارت تأخیر تأدیه نیز صادر و نسبت به سایر قسمتهای دادنامه موصوف با رد تجدیدنظرخواهی عیناً تأیید می گردد این رأی قطعی است. رئیس شعبه 35 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه پورفلاح - صادقی