رأی دادگاه
در خصوص فرجامخواهی آقای پ. د. ف. با وکالت خانم ط. ش.
وکیل پایه یک دادگستری نسبت به دادنامه فرجامخواسته که بموجب ان دعوی آقایان و خانمها ب. – م. – س. – م. – م. ش. همگی د. ف. و خانم ص. و. ن. بطرفیت فرجامخواه دایر بر نفی نسب وی با مرحوم م. د. ف. به عنوان رابطه پدر و فرزند ی به صدور حکم به نفع خواهانها منتهی شده است.
با عنایت به اینکه در شناسنامه و کارت ملی متعلق به فرجامخواه که اسناد رسمی محسوب می شوند نام پدر وی م. اعلام گردیده است. که بمستفاد از محتویات پرونده شناسنامه مذکور توسط مرحوم م. د. ف. اخذ شده است. ثانیا مرحوم م. د. ف. در زمان حیات خود هیچگاه ادعای در مورد نفی نسب فرجامخواه نداشته و مدرکی نیز در مورد ادعای نفی نسب توسط ان مرحوم از سوی فرجامخواندگان ارائه نشده است. ثالثا در شمار ادله اثبات دعوی که در ماده 1258 قانون مدنی و ماده 194 به بعد قانون آیین دادرسی مدنی احصای شده اند نظر کارشناس نسبت به اقرار و اسناد رسمی از اهمیت کمتری برخوردار می باشد. رابعا نتیجه ازمایش ژنتیکی ( دی ان ای ) تنها حاکی از انست که بین آقایان پ. – م. و ب. د. ف. رابطه برادری وجود ندارد. که این امر نمی تواند بصورت اساسی نافی رابطه پدر و فرزند ی بین پ. و م. باشد. زیرا بلحاظ فوت م. امکان ازمایش مذکور وجود نداشته است. خامسا در مورد نامه سازمان *نیز چون هویت طفلی که از سوی انها به مرحوم م. واگذار شده بدرستی مشخص نمی باشد. بطور قطع نمی توان پذیرفت که پ. د. ف. همان طفلی است. که از سازمان *تحویل گرفته شده است.
مضافا به اینکه حسب اظهارات طرفین مرحوم م. دارأی چند زن بوده که از انان اولاد متعدد نیز داشته است. که با این وصف درخواست طفل اضافی از سوی ان مرحوم نیز بعید و غیر متعارف بنظر می رسد سادسا گواهی حصر وراثت مورخ 1398/8/28 بنا بتقاضای خانم س. د. ف. که خود یکی از ورثه مرحوم م. د. ف. می باشد. صادر شده است. و به عبارت دیگر خانم س. د. ف. که از خواهانهای اولیه پرونده و از فرجامخواندگان فعلی است. با استناد به شهادت شهود، اقرار به وراثت پ. د. ف. نموده است. ( صفحه 7 ) بنا به مراتب دادنامه فرجامخواسته نمی تواند مورد تایید قرار گیرد و مستندا به بند ج ماده 401 قانون آیین دادرسی مدنی با نقض دادنامه فرجامخواسته رسیدگی مجدد به شعبه دیگر از دادگاههای محترم تجدیدنظر استان *ارجاع می شود. شعبه * رییس: س. ب.
مستشار: م. ا.
مستشار: ح. م.