نمونه رای با موضوع: صدور گواهی عدم امکان سازش طلاق در محاکم خانواده * مطرح نموده و زوج خواهان در متن دادخواست مرقوم نموده که مدت یک هفته است

خواهان آقای ق. خ. دادخواستی با انضمام رونوشت سند ازدواج شمره 8617 مورخ 96/5/25 دفتر رسمی ازدواج شماره 16 نسیم شهر و شناسنامه به طرفیت خانم ز. م. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش طلاق در محاکم خانواده * مطرح نموده و زوج خواهان در متن دادخواست مرقوم نموده که مدت یک هفته است. که جدا از خوانده زندگی می کنم و زوجه منزل را ترک نموده است. و حاضر به برگشت نمی باشد. فلذا صدور گواهی عدم امکان سازش طلاق را دارم. پرونده بابت رسیدگی به شعبه 256 دادگاه خانواده شهر تهران ارجاع شده آقایان ا. ق. و ع. ج. وکالت خود از جانب خواهان اعلام نموده اند جلسه اول رسیدگی دادگاه مورخ 99/4/17 در وقت مقرر با حضور فقط وکیل خواهان برگزار شده است. و وکیل خواهان گفته خواسته به شرح دادخواست و لایحه تقدیمی است. و در لایحه تقدیمی مکتوب داشته زوجین دارأی دو فرزند مشترک به نامهای م. 28 ساله و ا. 18 ساله اند و طلاق نوبت دوم انان می باشد. و مهریه یک سکه است. و زوج حاضر به پرداخت ان وسایر حقوق مالی زوجه است. و زوجه جهیزیه نداشته و موکل حاضر به تحویل وسایلی که خودش تهیه نموده است. به زوجه می باشد.

دادگاه قرار ارجاع امر به داوری بابت اصلاح ذات البین زوجین نموده است. و آقای م. و. وکالت خود را از جانب خوانده طی لایحه ای به شماره 2172 مورخ 99/4/30 اعلام داشته است. داور زوج آقای غ. ع. نظر بر عدم امکان سازش زوج با زوجه دارد. و داور زوجه آقای ا. م. نظر بر اصرار زوجه به ادامه زندگی مشترک و مخالفت با طلاق خود را دارد. دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و چنین رأی صادر نموده است. "در خصوص دادخواست آقای ق. خ. فرزند م. با وکالت آقایان ا. ق. و ع. ج. به طرفیت خانم ز. م. ج فرزند م. با وکالت آقای م. ا. بخواسته ی صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرأی صیغه طلاق با عنایت به جامع محتویات پرونده از جمله فتوکپی مصدق سند نکاحیه رسمی شماره 8617 صادره از دفتر ازدواج شماره 16 نسیم شهر وجود علقه زوجیت دایم بین انان محرز می باشد. با این توضیح که یکی از وکلای خواهان ضمن حضور در جلسه اعلام نموده است. زوج در تاریخ 1396/5/26 با خوانده ازدواج دایم نموده و این ازدواج برأی بار دوم بوده است.

و ازدواج و زندگی مشترک سابق انان 18 سال بوده که دارأی دو فرزند پسر 28 ساله و 18 ساله می باشند که هر دو در سن قانونی به سر می برند و زوجین پس از 7 سال جدایی مجددا در سال 96 ازدواج دایم نموده و فرزند مشترک دیگری ندارند و زوجه یایسه می باشد. و به دلیل اختلافات پیش امده خواهان تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش دارد. که مراتب جهت حل اختلاف و انصراف زوج از طلاق به داوری ارجاع شد که در نهایت سعی و تلاش انان جهت اصلاح ذات البین مثمرثمر واقع نگردید. لذا دادگاه با توجه به قاعده الطلاق بید من اخذ بالساق و به استناد ماده 1133 قانون مدنی، گواهی عدم امکان سازش بین زوجین مترافعین در این پرونده صادر و اعلام می نماید. انها می توانند به یکی از دفاتر رسمی طلاق مراجعه و پس از وقوع طلاق نسبت به ثبت رسمی ان اقدام نمایند نوع طلاق باین بوده و در مورد مسایل مالی دیگر دادگاه باستناد ماده 29 قانون حمایت خانواده مصوب سال 91 و بند ب ماده 6قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق سال 71 به شرح ذیل تصمیم می گیرد زوج مکلف است. مهریه زوجه را که یک عدد سکه تمام بهار ازادی می باشد. را به زوجه پرداخت نماید.

توضیح اینکه خوانده علارغم ابلاغ واقعی در جلسات دادگاه شرکت ننموده و لایحه نیز ارسال نکرده است. در نتیجه ادعایی ندارد. و در صورت داشتن ادعای مالی به غیر از مهریه حق برأی وی محفوظ است. و با توجه به سن زوجه که متولد 1341 می باشد. زوجه یایسه محسوب می گردد. با توجه به قانون حمایت خانواده مصوب 1391/12/1 اعتبار رأی صادر شده سه ماه از تاریخ قطعیت می باشد.

رأی صادره حضوری بوده ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاههای تجدیدنظر * خواهد بود0"با ابلاغ دادنامه مذکور به طرفین وکیل زوجه از ان تجدیدنظر خواهی نموده و پرونده بابت رسیدگی به شعبه یازدهم دادگاه تجدیدنظر استان تهران ارجاع شده و شعبه مذکور بدون اعلام نظر در خصوص گواهی عدم امکان سازش پرونده را جهت تعیین تکلیف سایر امور مالی به جز مهریه زوجه با صدور دادنامه شماره 2326 مورخ 99/8/19 به شعبه 256 دادگاه خانواده تهران اعاده می دهد و شعبه مذکور نیز با دعوت طرفین و وکلای ان و اخذ اظهارات انان مبنی بر موافقت با پرداخت اجرت المثل ایام زندگی دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و با صدور دادنامه شماره 3449 مورخ 1400/7/10 و تعیین صد میلیون تومان نحله در حق زوجه و محکومیت زوج به پرداخت ان توام با اجرأی صیغه طلاق نسبت به تعیین حقوق مالی زوجه اقدام می نماید. و با ابلاغ دادنامه مذکور به طرفین وکلای زوجین از ان تجدیدنظر خواهی نموده اند و پرونده مجددا به شعبه یازدهم جهت رسیدگی ارجاع می شود.

و شعبه مذکور با ارجاع امر به کارشناس جهت تعیین نحله و اخذ نظر کارشناس ختم رسیدگی را اعلام و با صدور دادنامه شماره 5665 مورخ 1400/9/27 دادنامه تجدیدنظر خواسته به شماره 2449 مورخ 1400/7/10 را نقض می نماید. و مبلغ چهل میلیون تومان نحله طبق نظریه کارشناس و توافق طرفین تعیین می نماید. و دادنامه را قطعی اعلام می کند و سپس با صدور دادنامه اصلاحی شماره 5430 مورخ 1400/12/25 دادنامه 5665 مورخ 1400/6/27 ان شعبه را که در راستای تعیین نحله زوجه صادر شده است. و قطعی اعلام شده به قابل فرجام‌خواهی ظرف بیست روز اصلاح می نماید. و در مورد اصل موضوع دادنامه تجدیدنظر خواسته مبنی بر تایید گواهی عدم امکان سازش طلاق یا نقض ان اظهارنظر نشده است. و با ابلاغ دادنامه مذکور به طرفین وکیل زوجه از ان فرجام خواسته است. و پرونده بابت رسیدگی پس از وصول به دیوان عالی کشور به این شعبه ارجاع گردید. لوایح زوجین و اوراق پرونده و گزارش تنظیمی هنگام شور قرأیت می گردد.

هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرأیت گزارش آقای س. د م. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره 5430 1400/12/25 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه نظر به اینکه رأی فرجام خواسته در مورد فقط تعیین نحله صرفنظر از خواسته زوجه مبنی بر مطالبه اجرت المثل ایام زندگی و موافقت زوج با ان می باشد. و در خصوص محکوم به تجدیدنظر خواسته گواهی عدم امکان سازش طلاق که متضمن نقض یا تایید ان باشد. در پرونده حکم و یا رأی از دادگاه تجدیدنظر مرجوع‌الیه ملاحظه نمی گردد. و نحله تنها نیز از موارد احصایی ماده 368 قانون آیین دادرسی مدنی نمی باشد. فلذا هیأت شعبه مستندا به بند 5 ماده 371 و بند الف ماده 401 و ماده 199 قانون آیین دادرسی مدنی رأی فرجام خواسته را نقض می نماید. و پرونده را به شعبه صادر کننده رأی منقوض ارجاع می نماید. تا در خصوص اجرت المثل ایام زندگی رسیدگی گردد. و در مورد اصل محکوم به گواهی عدم امکان سازش با رعایت ماده 29 قانون حمایت خانواده اظهار نظر گردد. و سپس حکم شایسته صادر نمایند. شعبه شانزدهم دیوان عالی کشور رییس: ع. ن.
مستشار: ع. ک. ص. س. عضو معاون: س. م.