سازمان سنجش طی اطلاعیه ای اعلام کرد: سوالات آزمون های تکمیلی حقوق (کارشناسی ارشد و دکتری) در سال 1393 بر اساس قانون مجازات اسلامی 92 و قانون حمایت خانواده 53 و 91 طرح خواهد شد منظور سازمان سنجش، طرح سوال از بخش های نسخ نشده قانون حمایت خانواده مصوب 1353 است
متن قانون حمایت خانواده مصوب 1353 را اینجا بخوانید
متن قانون حمایت خانواده مصوب اسفند 1391 را اینجا بخوانید
متن قانون مجازان اسلامی مصوب 1392 را اینجا بخوانید
اطلاعیه سازمان سنجش آموزش کشور درخصوص منابع آزمون رشته امتحانی حقوق در آزمونهای ورودی تحصیلات تکمیلی (دورههای کارشناسی ارشد ناپیوسته داخل) و دوره دکتری «Ph.D» (نیمه متمرکز) سال 1393 1392/08/18
سازمان سنجش آموزش کشور بدینوسیله به اطلاع کلیه داوطلبانی که متقاضی ثبتنام و شرکت در رشتههای امتحانی حقوق در آزمونهای ورودی تحصیلات تکمیلی (دورههای کارشناسی ارشد ناپیوسته داخل) و دوره دکتری «Ph.D» (نیمهمتمرکز) سال 1393 هستند، میرساند سئوالات این رشته امتحانی براساس متن قانون جدید مجازات اسلامی، مصوب 1/2/1392 و نیز در مورد قانون حمایت خانواده، قوانین سالهای 1353 و 1391 هر دو ملاک عمل خواهند بود. لذا مطالعه این قوانین به کلیه داوطلبان موکداً توصیه میگردد.
تفاوت های مهم و اساسی قانون حمایت از خانواده جدید/ مصوب 1391 و قانون حمایت از خانواده سال 1353 : 1- پیش بینی صندوق حمایت خانواده مذکور در تبصره 2 ذیل ماده 14 قانون حمایت از خانواده مصوب سال 1353 به منظور پرداخت وجوه مقرردر مواد 11 و 14 آن قانون به اشخاص ذینفع و حذف آن در قانون جدید! 2- ممنوعیت مرد از داشتن همسر دوم در قانون حمایت از خانواده سال 1353 و تجویز رسمی، علنی و قانونی در قانون حمایت از خانواده جدید/ 91 : برابر ماده 16 قانون حمایت از خانواده سال 1353 ؛ مرد نمی توانست با داشتن زن، همسر دوم اختیار نماید، مگر در موارد ذیل : ( رضایت همسر اول، عدم قدرت همسر اول به ایفای وظایف زناشوئی، عدم تمکین زن از شوهر، ابتلاء زن به جنون یا امراض صعب العلاج ، محکومیت زن به پنج سال حبس قطعی یا عجز از پرداخت جزای نقدی و حبس ناشی از آن، ابتلاء زن به هرگونه اعتیاد مضّر، ترک زندگی خانوادگی از طرف زن، عقیم بودن زن، غایب مفقود الاثر شدن زن به ترتیب مقرر در آن ماده). تحقق این مهم و تجویز دادگاه برای اختیار همسر جدید منوط به تحقیق از زن فعلی/ نخست و احراز توانائی مالی مرد و اجرای عدالت در مورد بند یک ماده 16 (رضایت همسر اول) برابر بخشی از مفاد ماده 17 آن قانون بوده است. همچنین، طبق مفاد قسمت اخیر ماده 17 قانون یاد شده؛ هرگاه مردی با داشتن همسر، بدون تحصیل اجازه دادگاه مبادرت به ازدوج نماید به حبس جنحه ای از شش ماه تا یک سال محکوم می گردد. این مجازات مشمول عاقد و سر دفتر ازدواج و زن جدید نیز می شد، اما در قانون جدید نه تنها الزام و تکلیف بازدارنده مزبور، بنا به دلائل نامعلومی و به کلی حذف گردید، بلکه با ابداعی تدوین کنندگان آن، مرد می توان نسبت به ثبت ازدواج موقت خویش، در صورت وجود شروط مقرر در ماده 21 و یا عدم الزام به ثبت آن، در صورت فقدان وجود موارد مزبور اقدام کرده و بدون رعایت الزامات موصوف مبادرت به ازدواج موقت نماید. بدین ترتیب، ازدواج موقت، صرف الزام به ثبت آن یا عدم الزام به ثبت آن، با فرض فقدان وجود موارد مزبور با حذف عملی مواد 16 و 17 قانون حمایت از خانواده سال 1353 و حذف عملی و عینی کلیه حمایت های قانونی مقرر نسبت به زن/ همسر اول و ایجادِ امکان عملی تعدد زوجات موقت بدون وجود الزامات مزبور و ترویج عینی تعدد زوجات به ترتیب موصوف، برابر قانون اخیر رسمی و قانونی و مجاز شمرده شده است؟! بی آنکه، قانونگذار کنونی به تبعات حاصل از گسترشِ فراگیر ازدواج موقت در بین مردان و آثار حاصله نسبت به خانواده ها و روابط زوجیت فعلی و سرنوشت زنان و فرزندان آنها و نیز تضمین سلامت آنها و آثار پیدا و پنهان آن بر فرهنگ و سلامت جامعه و بروز نابهنجاری های متعدد حاصل از آن، برخلاف الزامات قانونی مقرر در قانون اساسی و قانون حمایت از خانواده سال 1353 توجهی نموده باشد! (2) 3- تعدیل و کم رنگ کردنِ نقش و اهمیت نهاد داوری در طلاق با تغییر عمده شرایط داوران و کیفیت انتخاب و اقدام آنها در حل و فصل اختلافات زوجین مندرج در قانون حمایت از خانواده سال 1353 و ماده واحده مربوط به طلاق، به شرح یاد شده! 4- عدم تعیین مصادیق و موارد قطعیت احکام دادگاههای خانواده در قانون جدید، برخلاف ماده 19 قانون حمایت از خانواده سال 1353 : به موجب ماده 19 قانون مزبور، تصمیم دادگاه در موارد صدور گواهی عدم امکان سازش، تعیین نفقه ایام عده و هزینه نگاهداری اطفال، حضانت اطفال و اجازه مقرر در ماده 16 آن( تجویز اختیار همسر دوم)، قطعی بوده و در سایر موارد قابل پژوهش بوده است. وضعیت مزبور در قانون جدید نامعلوم و مسکوت مانده و موجبات اشکالات اجرایی آتی را فراهم خواهد ساخت.! 5- تعیین سقف نسبت به مهریه از حیث تعیین قلمرو اجرا و اعمال ماده 2 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی نسبت به زوج محکوم علیه تا میزان 110 سکه و ممتنع بودنِ اعمال آن نسبت به مهریه های مازاد و قرار دادن اصل عدم تمکن مالی مرد/ زوج و لزوم اثبات تمکن وی از سوی زوجه/ زن، به منظور استیفای حقوق مالی مزبور در ماده 22 قانون جدید و در واقع، تضعیف ضمانت اجرایی و قانونی نهاد مهریه در قانون جدید و تضییع قابل پیش بینی حقوق زنان و بروز و ظهور معاملات پیدا و پنهان با قصد فرار از دین ( کلاهبرداری) و گسترش آن( کلاهبرداری) عینی و عملی در بین خانواده ها ، برخلاف قانون سابق! (3) 6- تمایز بین طلاق توافقی و ترافعی و تخصیص مراکز مشاوره نسبت به طلاق های توافقی و حذف الزام ارجاع به داوری در آن، به شرح ذکر شده. 7- افزایش صلاحیت های موضوعی دادگاه خانواده در موارد جدید مانند تغییر جنسیت، اهدای جنین ( لقاح مصنوعی) و موارد مذکور در قانون جدید با توجه به ضرورت های اجتماعی جامعه و خانواده ها.(4) 8- تعیین سقف سن ازدواج در قانون حمایت از خانواده سال 1353 و ممنوعیت ازدواج پسران قبل از رسیدن به سن 20 و دختران قبل از رسیدن به سن 18 سال و معطوف نمودن این قانون به ماده 1041 قانون مدنی (: عقد نکاح دختر قبل از رسیدن به سن 13 سال تمام شمسی و پسر قبل از رسیدن به سن 15 سال شمسی منوط است به اذن ولی به شرط رعایت مصلحت با تشخیص دادگاه صالح) .
*بخشی از مقاله: نقد و نگاهی حقوقی بر قانون جدید حمایت از حقوق خانواده نوشته: محمد رضا زمانی درمزاری( فرهنگ) وکیل دادگستری