فردی بیست رأس از صد رأس گوسفندان خود را به نفع پسر عمویش وصیت کرده است. زمان فوت پنجاه رأس گوسفند دارد: الف: این وصیـت تا چنـد رأس گوسفند قابلیـت اجـرا دارد؟ ب: چنـان چـه در تعییـن مـوصـی به اختـلاف باشـد، چگـونه رفـع اختلاف می شود؟

ماده 848 قانون مدنی، در مورد سؤال قابلیت استناد ندارد. در عین حال به نظر می رسد آنچه از نظر موصی موضوعیت داشته، موضوع وصیت به تعداد احشام وی بوده است؛ بنابراین، با توجه به این که نامبرده یک پنجم گوسفندان را مدنظر داشته، اعمال مقررات ماده 847 قانون مدنی، مقتضی به نظر می¬رسد. با این ترتیب نظر اعلامی تأیید می شود. نظر اتفاقی الف: تمام اموال و حقوقی را که در زمان فوت ملک موصی است باید جزو دارایی او به شمار آورد؛ هر چند نسبت به آن وصیتی شده باشد یا بعد از فوت تلف شود. به موجب ماده 845 قانون مدنی: «میزان ثلث به اعتبار دارایی موصی در حین وفات معین می¬شود نه به اعتبار دارایی او در حین وصیت».