شخص (الف) در دادگاه عمومی شهرستان مینودشت به طرفیت شخص «ب» با اسـتناد بـه مبایعه نامه عادی قطعه زمینی که در حوزه بخش گالیکش واقع است (ایـن بخـش در زمـان طرح دعوا فاقد دادگاه بوده) به خواسته خلع ید، طـرح دعـوا نمـوده، در جریـان رسـیدگی، شخص (ب) نیز با تأسیس دادگاه عمومی در بخش گالیکش به خواسته فسـخ مبایعـه نامـه مذکور علیه شخص (الف) طرح دعوا می کند. با توجه به مواد 12 ،19 و 103 آیـین دادرسـی مدنی، الف. آیا رسیدگی به هر دو دعوا به طور مجزا در دادگاه عمومی گـالیکش و مینودشـت توجیه قانونی دارد؟ ب. در صورت ضرورت رسیدگی توأمان به هر دو پرونـده کـدام دادگـاه صالح به رسیدگی است؟

بر حسب مقـررات مـاده 12 قـانون آیـین دادرسـی مـدنی، دعاوی مربوط به مال غیر منقول در دادگاهی اقامه می شود که مال غیر منقول در آنجا واقع شده است. در سؤال مطروحه اگرچه قطعه زمین مورد دعوا در حوزه گـالیکش واقـع اسـت چـون در تاریخ تقدیم دادخواست، گالیکش فاقد دادگاه بوده طرح دعوای خواهان در دادگاه عمومی مینودشت بلااشکال است و با توجه به اینکه مناط صلاحیت، زمان تقدیم دادخواست است، اگر بعداً در گالیکش دادگاه عمومی دایر شود در صـلاحیت دادگـاه مینودشـت فعلـی وارد نمی شود و آن دادگاه کماکان صالح به رسیدگی است.