ماده ۱- اصطلاحات مورد استفاده در این قانون در معانی مشروح زیر به کار می روند: الف- اجتماع یا تجمع: هرگونه گردهمایی ارادی و موقت اشخاص در مکان های عمومی باز نظیر پیاده روها، میادین، بوستان ها است که به منظور بیان دیدگاه ها، مطالبات و اعتراضات درباره موضوعاتی از قبیل مسائل صنفی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی به صورت ایستا یا ثابت برگزار می شود. ب- راهپیمایی: هرگونه گردهمایی ارادی و موقت اشخاص در مکان های عمومی نظیر خیابان ها و معابر عمومی است که به منظور بیان دیدگاه ها، مطالبات و اعتراضات درباره موضوعاتی از قبیل مسائل صنفی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی با پیمودن مسیر برگزار می شود. پ- برگزارکننده: یک یا چند شخص حقیقی یا حقوقی است که مسئولیت برنامه ریزی و برگزاری اجتماع و یا راهپیمایی را برعهده دارند. ت- مکان عمومی: هر محلی که صرفنظر از مالکیت عمومی یا خصوصی آن، به موجب یک حق یا اجازه صریح یا ضمنی یا با پرداخت وجه، در زمان مقتضی محل حضور یا عبور و مرور عموم مردم است. ث- مکان باز: هر محلی که همه یا بخشی از آن، در معرض دید عموم مردم است.