رای وحدت رویه شماره ۶۴۷ – ۱۳۷۸/۱۰/۲۸ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
منظور مقنن از تصویب ماده واحده قانون الحاق یک تبصره به ماده (۱۰۸۲) قانون مدنی مصوب سال ۱۳۷۶ با توجه به عبارات صدر تبصره و فلسفه وضع آن حفظ ارزش ریالی مهریه زوجه است که معمولاً برحسب وجه رایج (ریالی) تعیین میشود اگرچه تاریخ وقوع عقد ازدواج مربوط به زمان قبل از تصویب مزبور باشد با این وصف قانون مرقوم (تبصره الحاقی) با ماده (۴) قانون مدنی مباینتی ندارد.
بخشنامه در خصوص اجرای رأی وحدت رویه شماره ۶۴۷ مورخ ۱۳۷۸/۱۰/۲۸ هیئت عمومی دیوان عالی کشور در ارتباط با تبصره الحاقی به ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی
مصوب ۱۳۷۸/۱۲/۲ مدیر حوزه ریاست قوه قضاییه
تصویر رأی وحدت رویه شماره ۶۴۷ مورخ ۱۳۷۸/۱۰/۲۸ هیئت عمومی دیوان عالی کشور که در ارتباط با تبصره الحاقی به ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی صادر شده است به پیوست ارسال میگردد، مقتضی است پس از تکثیر به کلیه واحدهای قضایی استان خصوصاً دادگاههای خانواده ابلاغ گردد تا در دعاوی مرتبط با تبصره مرقوم مورد لحاظ قرار گیرد.
ماده واحده قانون الحاق یک تبصره به ماده (۱۰۸۲) قانون مدنی مصوب ۱۳۷۶/۰۴/۲۹: یک تبصره به شرح ذیل به ماده (۱۰۸۲) قانون مدنی الحاق میگردد:
تبصره- چنانچه مهریه وجه رایج باشد متناسب با تغییر شاخص قیمت سالانه زمان تأدیه نسبت به سال اجرای عقد که توسط بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران تعیین میگردد محاسبه و پرداخت خواهد شد مگر اینکه زوجین در حین اجرای عقد به نحو دیگری تراضی کرده باشند.
آییننامه اجرایی این قانون حداکثر ظرف مدت سه ماه از تاریخ تصویب توسط بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران با همکاری وزارت دادگستری و وزارت امور اقتصادی و دارایی تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.
ماده ۴ قانون مدنی مصوب ۱۳۱۳/۱۱/۲۷: اثر قانون نسبت به آتیه است و قانون نسبت به ماقبل خود اثر ندارد مگر اینکه در خود قانون، مقررات خاصی نسبت به این موضوع اتخاذ شده باشد.