⚖️
نتیجه نهایی رأی وحدت رویهحکم لازمالاتباع هیئت عمومی دیوان عالی کشور
رأی وحدت رویه شماره ۶۳۶ – ۱۳۷۸/۴/۱۵ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
لایحه قانونی احداث ترمینالهای مسافربری و ممنوع بودن تردد اتومبیلهای مسافربری بین شهری در داخل شهر تهران مصوب سال ۱۳۵۹ و قانون اصلاح لایحه قانونی احداث پایانههای مسافربری و ممنوعیت تردد اتومبیلهای برونشهری در داخل شهر تهران مصوب سال ۱۳۷۲ که شامل شهرهای دیگر هم میشود و نیز آییننامه اجرایی تبصره ماده ۲ قانون مزبور مصوب سال ۱۳۷۴ مجموعاً دلالت بر این امر دارد که غرفههای واقع در پایانههای مسافربری که به منظور تأمین رفاه و آسایش عامه مردم از طرف شهرداری به اشخاص واگذار میشود، همانند غرفههای مربوط به شرکتهای مسافربری از شمول قانون روابط موجر و مستأجر مصوب سال ۱۳۵۶ خارج بوده و حقوق استیجاری و کسب و پیشه برای مستأجرین و متصرفین آنها ایجاد نخواهد کرد. چه آنکه آییننامه مربوطه که به تصویب هیئتوزیران رسیده و متضمن این معنی است مستند به قانون بوده و از اعتبار لازم برخوردار است و همچنین از نظر مصالح عمومی با مقررات مربوط به کیفیت واگذاری غرفههای مسافربری واقع در ترمینالها مطابقت دارد.