رای وحدت رویه شماره ۵۷۲ – ۱۳۳۹/۲/۲۹ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
نظر به اینکه مطابق مفاد ماده یک قانون حسبی دادگاهها در امور حسبی مکلفاند که اقدام لازم را نموده و تصمیمی اتخاذ نمایند و به دستور ماده ۱۴ قانون مزبور مبنی بر اینکه در امور حسبی دادرس باید هرگونه بازجویی و اقدامی که برای اثبات قضیه لازم است به عمل آورد هرچند درخواستی از دادرس نسبت به آن اقدام نشده باشد و برابر ماده ۲۱۲ قانون فوقالذکر غیبت اشخاصی که احضار شدهاند مانع از تحریر ترکه نخواهد بود، بنا بهمراتب مزبور و عمومات قانون امور حسبی در موردی که متقاضی تحریر ترکه (که از امور حسبی میباشد) با احضار برای دادرسی حاضر نشده و درخواست خود را هم کتباً اعلام ننماید دادگاه نمیتواند جریان پرونده را به عذر عدم حضور تقاضا کننده متوقف داشته یا آن را از نوبت رسیدگی خارج نماید و بلکه باید هر اقدامی که برای انجام امور ختام کار لازم است اعمال و پرونده را تمام نماید.
ماده ۱ قانون امور حسبی مصوب ۱۳۱۹/۰۴/۰۲: امور حسبی اموری است که دادگاهها مکلفند نسبت به آن امور اقدام نموده و تصمیمی اتخاذ نمایند بدون اینکه رسیدگی آنها متوقف بر وقوع اختلاف و منازعه بین اشخاص و اقامه دعوی از طرف آنها باشد.
ماده ۱۴ قانون امور حسبی مصوب ۱۳۱۹/۰۴/۰۲: در امور حسبی دادرس باید هرگونه بازجویی و اقدامی که برای اثبات قضیه لازم است به عمل آورد هرچند درخواستی از دادرس نسبت به آن اقدام نشده باشد و در تمام مواقع رسیدگی میتواند دلایلی که مورد استناد واقع میشود قبول نماید.
ماده ۲۱۲ قانون امور حسبی مصوب ۱۳۱۹/۰۴/۰۲: غیبت اشخاصی که احضار شدهاند مانع از تحریر ترکه نخواهد بود.