رأی وحدت رویه شماره ۵۷۰ – ۱۳۷۰/۱۰/۱۰ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
بر طبق تبصره ماده (۳۵) قانون تشکیل دادگاههای کیفری ۱ و ۲ و شعب دیوان عالی کشور مصوب تیرماه ۱۳۶۸ ، آرای دادگاههای حقوقی ۱ که در مقام رسیدگی تجدیدنظر نسبت به آرای دادگاههای حقوقی ۲ صادر میشود به درخواست متداعیین قابل رسیدگی تجدیدنظر مجدد نیست و بنابراین قرار صادر از دادگاه حقوقی ۱ هم که مرجع رسیدگی تجدیدنظر بوده قابل رسیدگی تجدیدنظر در دیوان عالی کشور نمیباشد.
ماده ۳۵ قانون [منسوخ] تشکیل دادگاه های کیفری یک و دو و شعب دیوان عالی کشور مصوب ۱۳۶۸/۴/۲۰: هرگاه رئیس دیوان عالی کشور یا دادستان کل کشور آراء هر یک از محاکم اعم از حقوقی، کیفری، مدنی خاص، انقلاب و نظامی را ولو این که در مقام تجدیدنظر صادر شده باشد نسبت به موارد تجدیدنظر مذکور در قانون تعیین موارد تجدیدنظر احکام دادگاهها و نحوه رسیدگی آنها قابل تجدیدنظر بداند حق درخواست تجدیدنظر به نحو مندرج در قانون مذکور را دارند. در مورد این ماده مرجع تجدیدنظر مجدد آراء صادره وسیله دادگاه در مقام تجدیدنظر دیوان عالی کشور است.
تبصره- آرائی که وسیله دادگاههای حقوقی یا کیفری و نظامی یک در مقام رسیدگی تجدیدنظر نسبت به آراء دادگاههای حقوقی یا کیفری یا نظامی دو صادر میشود جز به درخواست رئیس دیوان عالی کشور یا دادستان کل کشور قابل تجدیدنظر مجدد در دیوان عالی کشور نمیباشد.