رأی وحدت رویه شماره ۵۳۵ – ۱۳۶۹/۷/۳ هیئت عمومی دیوان عالی کشور
بر اساس تبصره ذیل ماده (۵) قانون تشکیل دادگاههای کیفری ۱ و ۲ مصوب خرداد ماه ۱۳۶۸ در نقاطی که دادگاه کیفری یک تشکیل نشده رسیدگی به جرایم داخل در صلاحیت دادگاه کیفری یک با نزدیکترین دادگاه کیفری یک میباشد مگر اینکه رئیس قوه قضاییه برمبنای ماده (۵) قانون مزبور و بند (۱) از اصل (۱۵۸) قانون اساسی قسمتی از حوزه قضایی دادگاه کیفری یک را منتزع و در اجرای ماده (۹) قانون موصوف به دادگاه حقوقی یک واگذار نماید.
ماده ۵ قانون [منسوخ] تشکیل دادگاه های کیفری یک و دو شعب دیوان عالی کشور مصوب ۱۳۶۸/۴/۲۰: دادگاه کیفری ۱ در مراکز استانها و شهرهایی که شورای عالی قضایی تأسیس آنرا لازم بداند تشکیل میشود و حسب مورد میتواند دارای شعب متعدد باشد، تخصیص هر شعبه به هر یک از انواع خاص جرائم با شورای عالی قضایی است.
تبصره ۱- هرگاه در محلی دادگاه کیفری ۱ تشکیل نشده باشد، رسیدگی به جرائم آن محل که در صلاحیت دادگاه کیفری ۱ است، با نزدیکترین دادگاه کیفری ۱ حوزه قضایی همان استان خواهد بود.
اصل یکصد و پنجاه و هشتم قانون اساسی مصوب ۱۳۶۸/۵/۶: وظایف رئیس قوه قضائیه به شرح زیر است:
۱- ایجاد تشکیلات لازم در دادگستری به تناسب مسئولیتهای اصل یکصد و پنجاه و ششم.
۲- تهیه لوایح قضائی متناسب با جمهوری اسلامی.
۳- استخدام قضات عادل و شایسته و عزل و نصب آنها و تغییر محل مأموریت و تعیین مشاغل و ترفیع آنان و مانند اینها از امور اداری، طبق قانون.
ماده ۹ قانون [منسوخ] تشکیل دادگاه های کیفری یک و دو شعب دیوان عالی کشور مصوب ۱۳۶۸/۴/۲۰: در نقاطی که تشکیل دو شعبه دادگاه حقوقی و کیفری میسر نباشد یک شعبه دادگاه حقوقی ۱ یا کیفری ۱ به کلیه دعاوی حقوقی و جرائم رسیدگی خواهد کرد. هرگاه دادگاه واحد از نوع دادگاه حقوقی ۲ یا کیفری ۲ باشد به دعاوی حقوقی و جرائم در حد صلاحیت دادگاه حقوقی و کیفری ۲رسیدگی خواهد نمود.