ماده ۱۱از آغاز سال تحصیلی ۳۱۳ و بعد دانشیاران و استادانی که طرف احتیاج دانشگاه می شوند و در صورت تعدد داوطلبان با مسابقه مطابق نظامنامه مخصوص تعیین خواهند شد.
ماده دوازدهم- در طول مدت خدمت به استادان و دانشیاران ممکن است ده مرتبه اضافه حقوق داده شود و اعطای اضافات از مرتبه اول الی سوم هر دو سال و در مراتب بعد هر سه سال ۱ مرتبه بر طبق نظامنامه مخصوص با شرایط ذیل خواهد بود:
۱- ابراز لیاقت و استحقاق
۲- پیشنهاد روسای دانشکده ها
۳- تصویب شورای دانشگاه.
ماده سیزدهم- میزان حقوق درجه اول دانشیار همه ساله بر طبق قانون بودجه معین خواهد شد اضافه حقوقی که در درجات اول تا هشتم دریافت خواهد نمود مساوی خواهد بود با هشت یک حقوق ماقبل و در درجه نهم و دهم با خمس حقوق ماقبل، در مواقع ترفیع به رتبه استادی و یا ریاست دانشکده و یا ریاست دانشگاه عشر حقوق مقام مادون اضافه خواهد شد و پس از آن نیز اضافه حقوق که در باقی درجات دریافت خواهد کرد تا درجه هشت مساوی خواهد بود با هشت یک و در درجات نهم و دهم با خمس حقوق ماقبل.
تبصره- حقوق ماهانه درجه اول دانشیار در سال تحصیلی ۱۴ – ۳۱۳ به میزان یک هزار ریال است.
ماده چهاردهم- ریاست هر رشته از دروس بر عهده استاد همان رشته است برای ترفیع به رتبه استادی علاوه بر پیدا شدن محل تدریس باید لااقل پنج سال دانشیار بوده در رشته خود قابلیتی ابراز کرده باشد که مورد قدرشناسی و تصویب شورای دانشگاه واقع شود.
روسای دانشکده ها و دانشسراهای عالی پس از کسب نظر شورای دانشکده مربوط از بین استادان و رئیس دانشگاه از بین روسای دانشکده ها انتخاب می شوند انتخاب معاون دانشگاه و معاونین دانشکده ها از بین استادان به عمل خواهد آمد.
ماده پانزدهم- مادامی که معلم دارای شرایط مذکور در ماده ده به عده کافی برای استخدام یافت نشود ممکن است از اشخاص که در رشته از علوم و یا ادبیات به مقامی شامخ رسیده و شورای دانشگاه لیاقت آن ها را تصدیق کرده به طور کنترات استخدام شود نیز ممکن است از متخصصین که در خدمت ادارات دولتی هستند در برابر حق الزحمه استفاده شود.
ماده شانزدهم- اشخاصی که در سال تحصیلی ۱۳۱۲ – ۱۳۱۳ در مدارس عالیه مشغول خدمت بوده اند چنانچه دارای شرایط مندرج در ماده ۱۰ این قانون باشند معلم رسمی دانشگاه خواهند بود درجه و حقوق آن ها را وزارت معارف به موجب نظامنامه مخصوص و بر طبق آخرین حقوق تدریس در سال تحصیلی ۱۲ ۳ و ۱۳۱۳ با رعایت ماده ۱۳ این قانون تعیین خواهد نمود اشخاصی که مشمول قانون استخدام کشوری باشند نیز می توانند از مقررات این قانون بهره مند گردند.
تبصره ۱- اشخاصی که در سال تحصیلی ۱۲ – ۱۳۱۳ در مدارس عالیه مشغول تدریس بوده لیکن تصدیق دکتری در دست ندارند معلم رسمی دانشگاه خواهند بود ولی باید قبل از انقضاء خرداد ۱۳۱۴ در رشته خود رساله تازه تالیف نمایند که مورد قبول شورای دانشگاه واقع شود و به اخذ تصدیق استادی در همان رشته نائل می شوند و این تصدیق به منزله درجه دکتری آن ها در آن رشته خواهد بود.
تبصره ۲- دبیران که به موجب ماده ۱۲ قانون تربیت معلم مصوب ۱۹ اسفند ۱۳۱۲ و همچنین دانشیاران که به موجب این قانون آخرین حقوقشان مدرک تعیین رتبه آن ها می شود هر گاه از درجه تجاوز نموده و به درجه بالاتر نرسیده باشند درجه بالاتر را دارا خواهند شد و همچنین معلمینی که در موقع اجراء این قانون و قانون تربیت معلم حقوق درجه اول را نگرفته اند دارای درجه اول بوده وزارت معارف می تواند در موقع مقتضی با داشتن اعتبار کسر حقوق اینگونه اشخاص را ترمیم نماید.
تبصره ۳- تشخیص رتبه و حقوق استخدامی (اعم از رسمی و کنتراتی و غیره) و استحقاق دریافت اضافه حقوق و ترفیع رتبه بر طبق این قانون و سایر قوانین موضوعه نسبت به کلیه اعضاء وزارتخانه ها و ادارات مستقله با وزارتخانه یا اداره مستقل مربوطه و تصدیق اداره تقاعد کشوری خواهد بود و چنانچه مستخدمین شکایتی داشته باشند که راجع به تشخیص رتبه یا اضافه حقوق یا ترفیع آن ها باشد مرجع کلیه شکایات استخدامی دیوان عالی تمیز خواهد بود.
ماده۱۷(اصلاحی ۱۳۳۳/۰۹/۱۱) – ترتیب محاکمه اداری اعضاء دانشگاه و تعیین مجازات آن ها به موجب نظامنامه خاصی است که از طرف شورای دانشگاه تنظیم و به تصویب هیات وزیران رسیده باشد.
ماده هیجدهم- مواد ذیل از قانون استخدام کشوری در مورد روساء و معاونین دانشگاه و استادان و دانشیاران مجری خواهد بود مواد ۶ – ۷ – ۸ – ۹ – ۱۱ – ۱۴ – ۱۹ – ۲۸ – ۶۹.
ماده نوزدهم- روساء و معاونین دانشگاه و استادان و دانشیاران می توانند با ۲۵ سال خدمت و یا با شصت سال عمر و هر قدر سابقه خدمت تقاضای تقاعد نمایند و دولت نیز می تواند با دارا بودن شصت سال عمر و لااقل بیست سال خدمت آنان را متقاعد سازد، مابقی شرایط تقاعد آن ها بر طبق فصل چهارم قانون استخدام کشوری با رعایت اصلاحاتی که در آن به عمل آمده خواهد بود و به استثنای جزء (د) از ماده واحده اصلاحیه ماده ۴۳ قانون مذکور.
ماده بیستم- دانشگاه به اشخاصی که در رشته از علوم یا ادبیات به مقامی شامخ رسیده و یا خدمات بزرگی به عالم انسانیت کرده باشند شورای عالی دانشگاه پس از مداقه کامل احراز لیاقت آن ها را تصدیق نماید با تصویب وزیر معارف درجه دکتری افتخاری اعطاء خواهد نمود.
ماده ۲۱وزارت معارف نظامنامه که بر طبق ماده ۱۶ برای اجرای این قانون ضرورت دارد بعد از تصویب کمیسیون معارف مجلس شورای ملی به موقع اجراء خواهد گذارد.