ماده ۱از تاریخ تصویب این قانون کشت خشخاش و تهیه ورود مواد افیونی ( تریاک و شیره و سایر مشتقات آن) و استفاده از اماکن عمومی برای استعمال مواد مزبوره و ساختن و وارد کردن آلات و ادوات مربوطه به آن در سراسر کشور ایران ممنوع خواهد بود.
ماده ۲از تاریخ تصویب این قانون تا شش ماه مهلت داده می شود که معتادین به مواد افیونی خود را به مراکزی که وزارت بهداری آگهی خواهد کرد معرفی نمایند تا وسائل معالجه در دسترس آنان گذاشته شود.
تبصره (منسوخ ۱۳۳۷/۰۳/۲۷) – دولت مکلف است به وسیله بانک کشاورزی و سایر بنگاه های وابسته به خود کمک های اعتباری به صورت وام های طویل المده و همچنین کمک های فنی لازم به منظور تسهیل تبدیل زراعت خشخاش به زراعت های دیگر در حدود مقدورات و توانائی خود به کشاورزان که فاقد استطاعت مالی باشند به عمل آورد و نیز دولت ملزم است اعتبار کافی برای اجرای مقررات ماده۳ در اختیار وزارت بهداری بگذارد.
ماده ۳پس از انقضای مدت شش ماه مذکور در ماده قبل استعمال مواد افیونی و نگاهداری و خرید و فروش آن ممنوع خواهد بود.
ماده ۴دولت مکلف است منتهی تا یک ماه از تاریخ تصویب این قانون آیین نامه اجرایی و جریمه لازم و همچنین طرز مجازات متخلفین از مقررات این قانون را تنظیم و پس از تصویب کمیسیون های مربوطه مجلسین که مشترکاً تشکیل می شود به موقع اجرا گذارد.
ماده ۵وزارتخانه های بهداری و کشور و دارائی و کشاورزی و دادگستری مامور اجرای این قانون می باشند.