اداره کل حقوقی قوه قضاییه: در خصوص معافیت فرزندان شهدا، جانبازان و رزمندگان با حداقل دوازده ماه سابقه حضور در جبهه از پرداخت ما به التفاوت سنوات بیمه ای ناشی از تغییر صندوق بیمه و بازنشستگی، موضوع در کمیسیون های مختلف این اداره کل مطرح و به دو دیدگاه زیر منتهی شده است: دیدگاه نخست: با عنایت به نحوه نگارش و سیاق بند «خ» ماده ۸۸ قانون برنامه ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۹۵ که به موجب جزء ۲ بند «ت» ماده ۳۱ قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۴۰۳ در طول مدت اجرای این قانون تنفیذ شده است، معافیت از پرداخت مابه التفاوت سنوات بیمه ای ناشی از تقصیر صندوق بیمه و بازنشستگی، صرفاً مربوط به فرزندان شهدا است و به فرزندان آزادگان، جانبازان و رزمندگان قابل تسری نمی باشد.
دیدگاه دوم: با عنایت به بند «الف» ماده یک قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مصوب ۱۳۸۶ با اصلاحات و الحاقات بعدی که ایثارگران را شامل شهدا، جانبازان، آزادگان، رزمندگان و مفقود الاثرها دانسته است و با توجه به اینکه در بند «خ» ماده ۸۸ قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۹۵ که به موجب جزء ۲ بند «ت» ماده ۳۱ قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۴۰۳ در طول مدت اجرای این قانون تنفیذ شده است، ابتدا به نحو اطلاق به واژه «ایثارگران» تصریح شده است و سپس عبارت «فرزندان شهدا و آزادگان و جانبازان و رزمندگان با حداقل دوازده ماه سابقه حضور در جبهه» آورده شده است؛ بنابراین واژه «فرزندان» شامل فرزندان شهدا و آزادگان و جانبازان و رزمندگان با حداقل دوازده ماه سابقه حضور در جبهه می شود و معافیت از پرداخت مابه التفاوت سنوات بیمه ای ناشی از تغییر صندوق بیمه و بازنشستگی، علاوه بر فرزندان شهدا، شامل فرزندان دیگر ایثارگران موضوع این بند نیز می شود.