اداره کل حقوقی قوه قضاییه اولاً ، به موجب ماده واحده قانون محل مطب پزشکان مصوب ۱۳۶۶ و نیز قسمت اخیر تبصره ذیل بند ۲۴ ماده ۵۵ قانون شهرداری مصوب ۱۳۳۴ با اصلاحات و الحاقات بعدی، دایر کردن مطب و حرف وابسته در محل مسکونی از نظر قانونی به عنوان استفاده تجاری محسوب نشده است و وفق رأی وحدت رویه شماره ۵۷۶ مورخ ۱۴/۷/۱۳۷۱ هیأت عمومی دیوان عالی کشور، اماکن استیجاری مطب پزشکان که برای خدمات تخصصی پزشکی و معالجه بیماران مورد استفاده واقع می شود، محل کسب و پیشه و تجارت محسوب نمی شود؛ رأی شماره ۵۷۷ مورخ ۲۱/۶/۱۳۹۶ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری نیز همسو با آن صادر شده است.
ثانیاً ، تغییر کاربری املاک در محدوده شهری بر عهده کمیسیون موضوع ماده ۵ قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مصوب ۱۳۵۱ با اصلاحات و الحاقات بعدی است.
با توجه به مستندات پیش گفته، مطالبه و اخذ عوارض تحت عنوان عوارض تغییر کاربری از مسکونی به تجاری برای صاحبان حرف پزشکی، فاقد وجاهت قانونی است؛ اما عوارض مشاغل یادشده مطابق مقررات مربوطه، قابل مطالبه و وصول است.