رأی دادگاه
آقای س. ر. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1401/10/17 شعبه *متضمن اصلاح و تایید دادنامه شماره *مورخ 1401/8/23 که بموجب ان به درخواست نامبرده گواهی عدم امکان سازش جهت اجرأی صیغه طلاق و ثبت رسمی ان با تعیین تکلیف نسبت به حقوق مالی زوجه صادر گردیده است، فرجامخواهی نموده و اساس اعتراض نامبرده در مورد نفقات جاریه و ایام عده تعیینی برأی زوجه می باشد. ، که باتوجه به محتویات پرونده اعتراض فرجام خواه در خصوص مورد وارد و موجه نیست. زیرا، در نکاح دائم نفقه زوجه قانونا برعهده شوهر است. و با اثبات نشوز زوجه نفقه او ساقط خواهد بود و چون زوج فرجام خواه در مراحل دادرسی دلیل موجهی که نشوز زوجه را ثابت و مدلل دارد. اقامه و ابراز ننموده و حسب اظهارات طرفین محرز و مسلم است. که زوجین از تاریخ 1401/3/11تاکنون جدا از هم زندگی مینمایند و زوجه هم مدعی است. که زوج او را از منزل مشترک بیرون نموده است. و زوج هم دلیلی ارائه ننموده که زوجه طوعا و باختیار خود ترک زندگی نموده و از تمکین وی خارج شده است.
لذا تشخیص دادگاه بر استحقاق زوجه به دریافت نفقات جاریه و ایام عده صایب و موجه بوده و از این رو دادنامه فرجام خواسته در قسمت معترض عنه موجها و مطابق موازین و مقررات قانونی اصدار یافته و ایراد و اشکال موثر در تخدیش بر دادنامه مرقوم مترتب نبوده و اعتراض فرجام خواه چه از بابت اصل استحقاق زوجه نسبت به نفقات جاری و ایام عده و چه از حیث میزان نفقه ماهیانه تعیینی که متعارف و متناسب محسوب بوده در حد و کیفیتی نیست که بر استنباط و تشخیص دادگاه و مالا اساس دادنامه معترض عنه خلل و خدشه ای وارد و موجبات نقض ان را فراهم سازد. فلذا ضمن رد فرجامخواهی فرجام خواه باستناد مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته در قسمت معترض عنه ابرام میگردد. شعبه * رییس شعبه: ح. ع. مستشاران: ح. م. ه. - م. ح. م.