نمونه رای با موضوع: تقاضای طلاق به استناد تحقق شروط ضمن عقد و بذل مهریه

در تاریخ 1401/4/7 آقای م. ه. پ. بوکالت از طرف خانم م. ز. بطرفیت آقای ا. م. دادخواستی بخواسته صدور حکم طلاق بدلیل عدم پرداخت نفقه بیش از شش ماه زوجه و ترک منزل مشترک بمدت 20 ماه و تخلف خوانده از بندهای 1 و 8 از شروط ضمن عقد مندرج در سند نکاحیه تقدیم نموده و تصاویر رونوشت عقدنامه و اجرأییه مورخ 1400/9/23 را به پیوست دادخواست ارائه کرده است. دادخواست مطروح حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد. دادگاه با صدور قرار ارجاع امر بداوری جهت ایجاد صلح و سازش بین زوجین مقرر داشته که با تعیین وقت از طرفین دعوت برسیدگی بعمل اید در جلسه رسیدگی مورخ 1401/4/22 خوانده حضور نیافته و لایحه ای تقدیم ننموده لیکن خواهان در معیت وکیل خود حضور یافته اند در این جلسه خواهان اظهار داشت خواسته بشرح دادخواست تقدیمی است. اینجانب در تاریخ 1392/6/25 با خوانده ازدواج نموده و حاصل این ازدواج یک فرزند دختر 7 ساله می باشد. و در حال حاضر بعلت عدم پرداخت نفقه و ترک منزل بمدت 2/5 سال قادر به ادامه زندگی مشترک نمی باشم و مهریه ام 700 سکه بهار ازادی می باشد.

که تعداد 600 سکه را در قبال طلاق به زوج بذل میکنم و نسبت به سایر حقوق مالی ادعایی ندارم. و باردار نمی باشم و در مورد عدم پرداخت نفقه رأی صادر شده است.

خوانده ( زوج ) که در جریان دادرسی در دادگاه حضور یافته اظهار داشت نفقه خواهان را پرداخت کرده ام دادگاه ماهیانه مبلغ 13/000/000 ریال نفقه تعیین کرده بودند که اینجانب چند فقره واریزی به حساب خانم داشته ام و هم چنین یک عدد لب تاب بمبلغ 83/000/000 ریال بابت نفقه خریدم و تقدیم ایشان کرده ام و در خصوص منزل هم بنده با خانم یک واحد مسکونی بصورت مشارکتی برأی زندگی تهیه کردیم که بعلت ورشکستگی و چکهای برگشتی در موقع تنظیم سند مجبور شدم کل ملک را بنام خانم انتقال بدهم و سه ماه بعد از تنظیم سند خانم ز. قفل منزل را عوض نموده و بنده را به منزل راه نداده که مجبور شدم بمنزل پدرم بروم منزل پدرم سه *را با وسایل کامل تجهیز نمودم و شرأیط زندگی را مهیا نمودم ولی خانم حاضر به زندگی در ان محل نشدند من منزل را ترک نکردم بلکه ایشان اجازه ورود به منزل را به بنده ندادید و الان بمدت 8 ماه می باشد. که معلوم نیست خانم در چه مکانی زندگی می کند ضمنا اینجانب نفقه فرزند مشترک را جداگانه پرداخت نمودم که فیش های واریزی و خرج های انجام شده موجود می باشد.

و شهود و همسایگان اطلاع کامل دارند که خانم قفل اپارتمان را تعویض نموده و اجازه ورود بنده را به منزل ندادند و منزل را به صورت مشارکتی با خانم خریده ام.

وکیل خواهان اظهار داشت خواسته بشرح دادخواست تقدیمی است.

خوانده از دیماه 98 منزل مشترک را ترک نموده اند و قبل از ان هم در منزل متعلق به موکل سکونت داشته اند و حاضر به تهیه منزل نشده اند و طبق اجرأییه صادره هیچ مبلغی از بابت نفقه زوجه پرداخت ننموده اند و اگر ایشان پرداختی داشته باشد. بابت نفقه فرزند مشترک می باشد. که بابت ان هم اجرأییه صادر شده است. ضمنا در این مدت که زوج ترک منزل نموده هیچگونه دعوی الزام به تمکین زوجه مطرح ننموده است. و ادعای ایشان مبنی بر تعویض قفل منزل مشترک نیز صحت ندارد. و تقاضای استماع شهادت شهود را دارم. موکل حاضر به بذل تعداد 600 سکه تمام بهار ازادی از مهریه خود در قبال طلاق می باشد.

خوانده بابت خرید منزل هیچ وجهی پرداخت ننموده و وکالت کاری که ایشان ضمیمه نموده فقط یک وکالت کاری بابت کارهای اداری نقل و انتقال بوده است. و هیچ ارتباطی با خرید منزل نداشته است. و در خصوص ادعای ایشان مبنی بر تهیه منزل با وسایل می توان گفت که خانه پدری ایشان یک منزل ویلایی می باشد. که شامل چند اطاق با یک حمام می باشد. و هیچگاه سه *نمی باشد. و قابل سکونت فقط برأی یک خانواده است. داوران منصوب زوجین باتفاق نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند. سپس دادگاه مقرر داشته که از شعبه *و شعبه *وجب دادنامه شماره *مورخ 1401/5/4 پس از ذکر خواسته خواهان و توضیحات وکیل ایشان و اعلام احراز رابطه زوجیت بین طرفین و عدم حصول سازش بین انان علیرغم تلاش داوران با اعلام اینکه شورأی حل اختلاف در پاسخ به استعلام دادگاه اعلام نموده که در خصوص پرونده کلاسه *مطروحه فیمابین خانم م. ز. و آقای ا. م. در تاریخ 1400/9/23 اجرأییه صادر گردیده ولی تاکنون آقای ا. م. هیچگونه فیش پرداختی بابت نفقه معوقه این پرونده ارائه ننموده است.

و بذل بیشتر مهریه از سوی زوجه و فراقت جسمانی بمدت دو سال حکایت از کراهت شدید زوجه دارد. لذا تحقق بند یک از شرأیط ضمن عقد نکاح مندرج در سند نکاحیه را محرز تشخیص و باستناد مواد 234 و 237 و 1119 و 1312 و 1321و 1324 قانون مدنی و مواد 24 و 26 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 گواهی عدم امکان سازش بین زوجین صادر و به خواهان اجازه داده به یکی از دفاتر رسمی ثبت طلاق مراجعه و با بذل 600 سکه بهار ازادی از مهریه و قبول بذل با اعمال وکالت حاصل از تحقق شرط ضمن عقد نسبت به اجرأی صیغه طلاق و ثبت رسمی ان اقدام و اسناد و دفاتر مربوطه را اصالتا و وکالتا از جانب زوج امضای نماید. و نوع طلاق را خلع و عده ان را سه طهر و مدت اعتبار گواهی صادره را سه ماه از تاریخ قطعیت دادنامه اعلام و اضافه نموده که زوجه نسبت به حقوق مالی خود در این پرونده ادعایی ندارد. و حسب اقرار باردار نمی باشد. و حضانت فرزند مشترک دختر 7 ساله را به زوجه واگذار و برأی زوج بنحو مقرر در رأی حق ملاقات با فرزند مشترک تعیین نموده است.

زوج در مهلت قانونی با تقدیم دادخواست نسبت به دادنامه صادره تجدیدنظرخواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وجب دادنامه شماره *مورخ 1401/9/14 اعتراض تجدیدنظرخواه را غیرموجه و دادنامه تجدیدنظرخواسته را مطابق قانون و دلایل موجود در پرونده تشخیص و باستناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواه دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1401/9/20 به زوج ابلاغ شد و نامبرده در تاریخ 1401/10/7 با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجام‌خواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی و لایحه جوابیه به هنگام شور قرائت میگردد.

هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.

پس از قرائت گزارش آقای ح. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد: