رأی دادگاه
آقای س. ا. م. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1400/11/6 شعبه *متضمن اصلاح و تایید دادنامه شماره *مورخ 1400/9/18 صادره از شعبه *وجب ان به درخواست زوج ( فرجام خواه ) گواهی عدم امکان سازش جهت اجرأی صیغه طلاق با لحاظ حقوق مالی متعلق به زوجه صادر گردیده و دادگاه تجدیدنظر در مقام رسیدگی به تجدیدنظرخواهی زوجه مبلغ سی میلیون تومان بابت تنصیف دارأیی بعنوان بخشی از حقوق زوجه به ان الحاق و اضافه نموده است، فرجامخواهی نموده و عمده اعتراض وی مبلغ تعیین شده بابت تنصیف دارأیی در دادنامه معترض عنه می باشد. که با توجه به محتویات پرونده اعتراض فرجام خواه وارد و موجه نیست. زیرا، مجموع اظهارات طرفین در جلسات دادرسی دلالت بر این دارد. که زوج فرجام خواه در ایام زوجیت یکدستگاه خودرو پرأید که قیمت ان از سوی کارشناس بمبلغ نود میلیون تومان ارزیابی گردیده خریداری نموده و در شرأیطی که بین طرفین اختلاف وجود داشته دو ماه قبل از تقدیم دادخواست طلاق در پرونده حاضر اقدام به انتقال ان به برادرش نموده است.
لذا تشخیص دادگاه باینکه خودرو مذکور مشمول شرط تنصیف بوده و در مقام اعمال این شرط زوجه ذیحق در ان خواهد بود صایب و موجه بوده و از طرفی هم مبلغ تعیین شده بابت تنصیف دارأیی با لحاظ ارزیابی انجام شده از سوی کارشناس مغایرتی با شرط تنصیف قراردادی مندرج در سند نکاحیه ندارد. بنابرأین دادنامه فرجام خواسته در قسمت معترض عنه موافق موازین و مقررات قانونی اصدار یافته و اعتراض فرجام خواه در حدی نیست که خلل و خدشه ای بر تشخیص دادگاه و دادنامه معترض عنه وارد و موجبات نقض ان را فراهم سازد و چون از حیث رعایت اصول و تشریفات دادرسی ایراد موثری بر دادنامه مرقوم مترتب نمی باشد. لذا صرفنظر از ایراد وارده بر دادنامه بدوی در قسمتی که اجرت المثل ایام زندگی مشترک و نحله ایام زوجیت با یکدیگر جمع گردیده بلحاظ اینکه از ناحیه زوج نسبت به دادنامه بدوی هیچ اعتراضی بعمل نیامده و دادنامه فرجام خواسته در مقام تجدیدنظرخواهی زوجه نسبت به دادنامه بدوی اصدار یافته و این شعبه دیوان در خصوص ایراد مذکور مواجه با تکلیفی نمی باشد.
، ضمن رد اعتراض فرجام خواه مستندا بمواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته در حدود اعتراض مطروحه ابرام میگردد. رییس شعبه *: ح. ع. مستشار: ح. م. ه. مستشار: م. ح. م.