رأی دادگاه
عقد ازدواج در فروردین 1388 با مهریه 130 قطعه سکه تمام بهار ازادی منعقد شده است. زوج در اجرأی ماده 1133 قانون مدنی تصمیم به انحلال عقد گرفته است. و دادگاه پس از ارجاع موضوع اختلاف به داوری و رسیدگی به حقوق مالی زوجه مبادرت به صدور گواهی عدم امکان سازش نموده است. و بر اساس ان زوج مکلف شده است. مبلغی را به عنوان اجرت المثل و مبلغی بابت نفقه ایام عده به زوجه بپردازد زوجه قبلا در مورد مهریه جداگانه اقامه دعوی نموده است. فرجامخواهی وکلای زوج نسبت به رأی صادره از دادگاه تجدید نظر با هیچیک از جهات ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد. دادگاه وفق ماده 29 قانون حمایت خانواده نسبت به حقوق مالی زوجه تعیین تکلیف کرده است. و ایراد و اشکال موثری بر نحوه رسیدگی و توجه به دلایل و رعایت اصول و قواعد دادرسی در پرونده مشاهده نمی گردد. هییت شعبه مستندا به ماده 370 همان قانون رأی فرجام خواسته ( دادنامه شماره *–400 صادره از شعبه *) را ابرام می نماید. /ت شعبه * ح. ط. ( رییس ) ج. ب. ( عضو معاون )