متن رأی
در تاریخ 1400/3/20 خانم ح. ص. ن. شانی بوکالت از طرف خانم پ. ن. ب. پ. بطرفیت آقای ع. پ. ط. پ. دادخواستی بخواسته صدور حکم طلاق بدلیل عسر و حرج با بذل کلیه حقوق قانونی اعم از مهریه و نفقه و غیره تقدیم نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد در جلسه رسیدگی مورخ 1400/6/3 که با حضور وکیل خواهان و نیز خوانده تشکیل گردیده وکیل خواهان اظهار داشت عرأیض بشرح دادخواست تقدیمی است. از زمان عقد موکله از همسرش جدا زندگی می کند موکله دوشیزه است. در طول این سالها حق حبس را اعمال کردند. لیکن دو سال است. که درخواست نفقه ندادند از حق حبس خود نمی گذرد همه حق و حقوق خود را در ازای طلاق به زوج بذل مینماید. کراهت شدید از همسرش دارد. و حاضر به ادامه زندگی نیست هفت سال است. که بلاتکلیف است.
خوانده اظهار میدارد. بنده راضی به طلاق نیستم همسرم را دوست دارم. دادگاه قرار ارجاع امر بداوری را صادر نموده و زوجه را جهت معاینه بکارت به پزشکی قانونی معرفی نموده و داوران منتخب زوجین هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند در جوابیه مورخ 1400/6/7 اعلام نموده که پرده بکارت خانم پ. ن. ب. پ. فرزند م. از نوع حلقوی، بدون قابلیت ارتجاعی، سالم و بدون پارگی است. سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و بموجب دادنامه شماره *مورخ 1400/6/20 پس از ذکر خواسته خواهان و توضیحات وکیل ایشان و مدافعات خوانده و اعلام احراز علقه زوجیت دائم بین طرفین با اعلام اینکه مساعی دادگاه در اصلاح ذات البین موثر واقع نگردیده و خواهان از تاریخ عقد تاکنون قریب به هفت سال گذشته است. گرچه اعمال حق حبس نموده است. هنوز دوشیزه باقی مانده است. و بذل کلیه حقوق در قبال طلاق و مفارقت چند ساله بعد از وقوع عقد حکایت از این دارد. که انتخاب طرفین به عنوان همسر و شریک زندگی یکدیگر از اول انتخاب صحیحی نبوده است. و با روح حاکم بر خانواده و فلسفه تشکیل زندگی منافات دارد.
و تداوم زندگی با کیفیت مطروحه که ناشی از یک انتخاب ناصواب بوده از مصادیق عسر و حرج محسوب و احتمال وقوع مفسده و معصیت می باشد. لذا خواسته خواهان را وارد و ثابت تشخیص و باستناد مواد 1120 و 1130 و 1133 و 1143 و 1144 و 1145 قانون مدنی و مواد 24 و 26 و 29 و 33 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 حکم بر الزام زوج به طلاق زوجه ( خواهان ) صادر و نوع طلاق را باین غیر مدخوله و مدت اعتبار حکم صادره را شش ماه از تاریخ ابلاغ رأی فرجامی یا انقضای مهلت فرجامخواهی اعلام و به سردفتر مجری طلاق نمایندگی اعطای نموده تا در صورت امتناع زوج نسبت به اجرأی صیغه طلاق اقدام نماید.
پس از ابلاغ رأی صادره زوج در مهلت قانونی با تقدیم دادخواست نسبت به ان تجدیدنظرخواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *حسب الارجاع وارد رسیدگی شده و در جلسه رسیدگی مورخ 1400/9/1 اظهارات طرفین را در صورتمجلس منعکس و سرانجام با اعلام ختم رسیدگی بموجب دادنامه شماره *مورخ 1400/9/3 اعتراض تجدیدنظرخواه را غیر موجه و دادنامه تجدیدنظرخواسته را مطابق موازین و مقررات قانونی تشخیص و با اعلام اینکه زوجه در جلسه دادرسی این دادگاه بغیر از تعداد معدودی از سکه های که اخذ نموده مابقی مهریه اش را در قبال طلاق بذل نموده است. باستناد ماده 351 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن الحاق میزان مابذل مهریه از سوی زوجه به دادنامه معترض عنه و رد تجدیدنظرخواهی، دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. دادنامه اخیر الذکر در تاریخ 1400/9/7 به زوج ابلاغ شد و نامبرده در تاریخ 1400/9/25 با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجامخواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی به هنگام شور قرائت میگردد.
هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.
پس از قرائت گزارش آقای ح. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده، مشاوره نموده چنین رأی می نماید.