نمونه رای با موضوع: که بدون توجه بمراتب مرقوم در فوق اصدار یافته بلحاظ عدم انطباق ان با دلایل و و قرائن

فرجام‌خواهی خانم ا. ق. گ. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1400/5/12 شعبه *که بموجب ان بلحاظ عدم احراز عسر و حرج زوجه ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته حکم بر بطلان دعوی طلاق خواهان بدوی ( فرجام خواه ) صادر گردیده است. با توجه به جامع اوراق پرونده مالا وارد و موجه است. زیرا زوجه فرجام خواه بشرح دادخواست نخستین و توضیحات بعدی در جلسه دادرسی با اشاره به ترک بدون عذر موجه زندگی مشترک از سوی زوج بمدت هفت سال و بلاتکلیف رها نمودن وی در منزل پدرش و عدم پرداخت نفقه از سال 92 تاکنون علیرغم صدور حکم بر محکومیت وی و صدور اجرأییه و غیرقابل تحمل بودن ادامه این وضع برأی وی مدعی تخلف زوج از بندهای 1 و 8 از شروط ضمن عقد نکاح و نیز عسر و حرج خود در استمرار زوجیت گردیده و صدور حکم طلاق را خواستار شده است. محتویات پرونده و پیوست ان و اظهارات طرفین و وکلای انان دلالت بر این دارد. که اولا – زوجین حدود هفت سال است.

که از هم جدا بوده و زوجه در منزل پدرش در بلاتکلیفی بسر میبرد و گواهان تعرفه شده از ناحیه زوجه باتفاق صحت ادعای نامبرده را تایید و بالصراحه اظهار داشته اند که زوج بمدت 7 سال زندگی مشترک را ترک نموده و زوجه را در منزل پدرش بلاتکلیف رها نموده و نفقه او را پرداخت ننموده است. ثانیا – زوج بموجب دادنامه قطعیت یافته شماره 590 مورخ 1399/6/30 صادره از شعبه *به پرداخت نفقه معوقه از تاریخ 1392/11/25 لغایت 1399/6/24 در حق زوجه محکوم گردیده و علیرغم صدور اجرأییه و تشکیل پرونده اجرأیی حسب گواهی مورخ 1400/2/19 ( ص66 ) شعبه *هیچ اقدامی در جهت اجرأی حکم صادره و پرداخت نفقه مورد حکم استحقاقی زوجه بعمل نیاورده و عملا الزام نامبرده به اجرأی حکم به پرداخت نفقه از طریق مجاری قانونی ممکن و میسر نگردیده است.

ثالثا – با وجود اقدام زوج به تقدیم دادخواست الزام زوجه به تمکین و صدور حکم بر محکومیت زوجه به تمکین از زوج حسب دادنامه قطعیت یافته شماره 373 مورخ 1395/3/8 صادره از شعبه *و صدور اجرأییه در تاریخ 1398/10/23 معهذا در مرحله اجرا حسب صورتجلسه اجرأیی مورخ 99/5/7 ( ص 28 ) علیرغم حضور زوجه در واحد اجرأی احکام واعلام امادگی خود به اجرأی حکم صادره و تمکین از زوج، زوج یاد شده از حضور در واحد اجرأی احکام و تمهید مقدمات تمکین و دلالت و هدایت زوجه بمنزل مشترک جهت ادامه زندگی و ادای وظایف زوجیت بدون هیچ اعتذار موجهی امتناع ورزیده است. که این بیانگر این معناست که درخواست نامبرده مبنی بر الزام زوجه به تمکین و اخذ حکم تمکین از دادگاه صرفا مستمسکی جهت ناشزه قلمداد نمودن زوجه و تضییع و اسقاط حقوق قانونی وی بوده و در این اقدام خود عزم و اراده جدی بر مراجعت زوجه به منزل مشترک و ادامه زندگی با وی نداشته است.

رابعا – بذل یکصد سکه تمام بهار ازادی از کل مهریه ما فی القباله به تعداد دویست سکه از طرف زوجه در قبال اخذ طلاق خود قرینه ای بر عسرت و غیرقابل تحمل بودن ادامه وضعیت موجود برأی نامبرده بوده که جهت رهایی خویش از این وضعیت همراه با مشقت حاضر شده نصف مهریه ما فی القباله خویش را در قبال طلاق به زوج بذل نماید. بنابرأین و با توجه به مجموع دلایل و قرائن مذکور و لحاظ دیگر امارات موجود در پرونده تخلف زوج فرجامخوانده از شروط مندرج در سند نکاحیه و هم چنین عسر و حرج زوجه در استمرار زوجیت ثابت و مدلل بوده و از این رو دادنامه فرجام خواسته که بدون توجه بمراتب مرقوم در فوق اصدار یافته بلحاظ عدم انطباق ان با دلایل و و قرائن موجود در پرونده و مغایرت ان با موازین و مقررات قانونی قابلیت ابرام نداشته و درخور نقض می باشد. لهذا مستندا به بند 2 و قسمت اخیر بند 5 ماده 371 و بند ج ماده 401 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض ان رسیدگی مجدد به شعبه دیگر دادگاه تجدیدنظر استان شعبه *بعنوان شعبه همعرض ارجاع میگردد. تا با توجه به دلایل و قرائن موجود در پرونده و طرفین نسبت به صدور رأی مقتضی اقدام نماید. رییس شعبه *: ح. ع.

مستشار: ح. م. ه.