متن رأی
در این پرونده آقای غ. ت. ف. با وکالت ح. ف. ل. دادخواست صدور گواهی عدم امکان سازش تقدیم شعبه *نموده و اظهار داشته موکل در تاریخ 96/10/4 با خوانده ازدواج نموده و مهریه دویست میلیون تومان نصف عندالمطالبه و نصف دیگر عندالاستطاعه تعیین گردیده است. هنوز زندگی مشترک را شروع ننمودند به جهت عدم تفاهم اخلاقی از دادگاه تقاضای طلاق دارد. به علت اینکه موکل کارگر بوده و قادر به پرداخت مهریه بصورت نقد نمی باشد. لذا از دادگاه تقاضای تقسیط مهریه را نیز نموده است. دادگاه در تاریخ 98/12/19 تشکیل جلسه داده و طرفین را جهت رسیدگی دعوت نموده است.
وکیل خوانده اظهار داشته برابر ماده 29 قانون حمایت خانواده زوج باید تمام حقوق مالی موکله را پرداخت نماید. و با توجه به اینکه زوج ادعای اعسار از پرداخت مهریه نموده است. با توجه به تمکین مالی زوج تقاضای رد اعسار زوج را دارم. دادگاه قرار داوری صادر کرده و نظریه داوران را جلب کرده است. دادگاه قرار عدم صلاحیت به صلاحیت دادگاه بخش *صادر نموده است. دادگاه از شاهدان زوج در مورد ادعای اعسار از پرداخت نقدی مهریه برابر صورت جلسه مورخ 99/8/7 تحقیق نموده است. نظریه پزشکی قانونی مبنی بر غیر باکره بودن زوجه جلب گردیده است. درنهایت دادگاه در تاریخ 99/11/26 مبادرت به صدور رأی به گواهی عدم امکان سازش نموده است.
سپس زوج نسبت به رأی صادره مذکور در مورد نحوه تعیین تکلیف امور مالی زوجه دادخواست تجدیدنظرخواهی تقدیم داشته زوجه نیز نسبت به رأی صادره بشرح لایحه وکیل خود دادخواست تجدیدنظرخواهی تقدیم داشته که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده و دادگاه مذکور در تاریخ 1400/2/9 مبادرت به تایید دادنامه تجدیدنظرخواسته در خصوص صدور گواهی عدم امکان سازش و قرار عدم استماع دعوی در مورد خواسته اعسار و تقسیط مهریه نموده است. متعاقبا زوج نسبت به رأی صادره معترض است. و از دیوان عالی کشور تقاضای فرجامخواهی نموده که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع گردیده و مطرح رسیدگی می باشد.
هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.
پس از قرائت گزارش آقای ح. م. ه. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره *فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رأی می دهد: