متن رأی
در این پرونده آقای س. ن. با وکالت آقای م. م. دادخواست صدور گواهی عدم امکان سازش به طرفیت ای ناز خدمتگزار تقدیم شعبه *نموده و اظهار داشته در تاریخ 87/2/4 با خوانده ازدواج نمودم بلحاظ سوی رفتار و معاشرت زوجه ادامه زندگی با وی برأیم مقدور نیست از دادگاه تقاضای طلاق دارم. دادگاه در تاریخ 99/4/11 وقت رسیدگی تعیین نموده و طرفین را دعوت به دادرسی نموده است.
وکیل خواهان درخواست موکل خود را بشرح دادخواست تقدیمی بازگو نموده است.
خوانده اظهار داشته با درخواست طلاق زوج مخالفم و به خاطر فرزند م می خواهم زندگی کنم اگر قرار به طلاق باشد. تمام حقوق مالی خودم را از زوج می خواهم اعم از مهریه و نفقه و نصف دارأیی زوجه در این زمینه اموالی را معرفی نموده است. و اجرت المثل ایام زندگی مشترک ولی جهیزیه در تصرف خودم است.
وکیل زوج اظهار می دارد. موکل منزل مورد ادعا را فروخته و مالکیت در ان ندارد. و در مورد اجرت المثل در فقه حنفی اجرت المثل به زوجه تعلق نمی گیرد و نفقه را قبل از یک سال اخر را پرداخت کرده است. دادگاه قرار داوری صادر نموده و نظریه داوران را جلب کرده است. دادگاه برابر صورت جلسه مورخ 99/5/6 اظهارات شاهدان را استماع نموده است. شاهدان اظهار داشتند مادر زوجه قبول داشت که مهریه را گرفته و با ان جهیزیه خریده است. زوجه اظهارات شاهدان را مورد تکذیب قرار داده و اظهار می دارد. من مهریه را دریافت ننموده ام سپس دادگاه در مورد خواسته طلاق و مطالبه نفقه خود و فرزند مشترک رأی و گواهی عدم امکان سازش با رعایت تعیین تکلیف حقوق مالی زوجه نموده است. سپس زوجین بشرح لایحه وکلای خود که عمدتا مربوط به نحوه محاسبه و تعیین تکلیف حقوق مالی زوجه است. نسبت به رأی صادره مذکور دادخواست تجدیدنظر تقدیم نمودند که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده و دادگاه مذکور نیز در تاریخ 99/12/26 مبادرت به صدور رأی به تایید دادنامه تجدیدنظرخواسته نموده است. متعاقبا زوج بشرح لایحه وکیل خود که عمدتا تکرار اظهارات در فرأیند دادرسی است.
نسبت به رأی صادره مذکور معترض است. و از دیوان عالی کشور تقاضای فرجامخواهی نموده که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده و مطرح رسیدگی می باشد.
هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.
پس از قرائت گزارش آقای ح. م. ه. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد: