متن رأی
در تاریخ 1399/6/4 خانم ز. م. ب. از طرف آقای س. م. ن. بطرفیت خانم ا. ج. دادخواستی بخواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرأی صیغه طلاق تقدیم نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد. آقایان م. ش. و ع. پ. وکلای پایه یک و مشاور حقوقی با تقدیم وکالتنامه از جانب خوانده ( زوجه ) اعلام وکالت نموده اند در جلسه رسیدگی مورخ 1399/8/5 که با حضور وکلای طرفین و خوانده تشکیل گردیده وکیل حاضر خواهان اظهار داشت بشرح دادخواست تقدیمی درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش به درخواست زوج مورد خواسته است. مهریه 14 سکه تمام بهار ازادی بوده که پرداخت میشود. و حق و حقوق قانونی زوجه پرداخت میشود. دو روز اینده داور معرفی مینمایم وکیل حاضر خوانده اظهار داشت موکله حاضر به طلاق نمی باشد. در صورت اصرار زوج به طلاق مهریه، نحله و نفقه ایام عده باید توسط زوج پرداخت شود. زوجه اظهار داشت فرزند مشترک نداریم 33 ساله هستم سه سال زندگی مشترک داشته ایم نزدیکی انجام شده است. زوج مشکل اعصاب و روان دارد. ولی وی را دوست دارم.
وکیل زوجه گفته است. ظرف دو روز اینده داور معرفی مینمایم. سپس دادگاه جهت تعیین میزان نحله ایام زوجیت و نفقه ایام عده زوجه موضوع را به کارشناس ارجاع نموده و داور منتخب زوجین هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند کارشناس منتخب دادگاه بشرح نظریه کتبی تقدیمی ( ص 26 ) میزان نحله ایام زوجیت زوجه را مبلغ پنج میلیون تومان و نفقه ایام عده زوجه را ماهیانه مبلغ یک میلیون و پانصد هزار تومان ( هشتصد هزار تومان بابت هزینه مسکن و اثاث البیت و مبلغ هفتصد هزار تومان بابت سایر هزینه ها ) تعیین و اعلام نموده است.
وکیل زوجه و نیز وکیل زوج به نظریه کارشناس اعتراض نموده اند و دادگاه قرار ارجاع امر به هیأت سه نفره کارشناسان صادر نموده و هیأت کارشناسان بشرح نظریه کارشناسی تقدیمی ( ص 35 ) میزان نحله ایام زوجیت را مبلغ پنج میلیون تومان و میزان نفقه ایام عده زوجه را ماهیانه مبلغ یک میلیون و هشتصد هزار تومان ( مبلغ یک میلیون تومان بابت مسکن و اثاث البیت و مبلغ هشتصد هزار تومان بابت سایر هزینه ها ) تعیین و اعلام نموده اند.
نظریه هیأت کارشناسان بطرفین ابلاغ شد اعتراضی نسبت به ان در پرونده مشهود نیست سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و بموجب دادنامه شماره 1177 مورخ 1399/10/17 پس از ذکر خواسته خواهان و اعلام موثر واقع نشدن تلاش داوران در اصلاح ذات البین مستندا به ماده 1133 قانون مدنی و مواد 27 و 28 قانون حمایت خانواده گواهی عدم امکان سازش جهت اجرأی صیغه طلاق از نوع رجعی صادر و زوج را مکلف نموده که پس از پرداخت تعداد 14 سکه تمام بهار ازادی بابت مهریه و مبلغ پنج میلیون تومان بعنوان نحله ایام زوجیت و مبلغ پنج میلیون و چهارصد هزار تومان بابت نفقه ایام عده در حق زوجه با مراجعه به یکی از دفاتر رسمی طلاق همسرش را به طلاق رجعی مطلقه نماید. فرزند مشترک ندارند و زوجه 33 ساله می باشد. و نزدیکی انجام شده است.
پس از ابلاغ رأی صادره زوجه نسبت به ان تجدیدنظرخواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *99 مورخ 1399/12/13 اعتراض تجدیدنظرخواه را غیرموجه و دادنامه تجدیدنظرخواسته را مطابق مقررات قانونی تشخیص و باستناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواه دادنامه تجدیدنظرخواسته را با قید اینکه اگر زوجه دارأی جهازیه ای باشد. برابر سیاهه باید بوی مسترد گردد. و نیز مشارالیها هنگام مراجعه به دفترخانه طلاق باید گواهی عدم حمل خود را نیز ارائه نماید. و اینکه رأی پس از قطعیت سه ماه است. اصلاح و تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1399/12/13 به زوجه ابلاغ شد و نامبرده در تاریخ 1399/12/27 با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجامخواهی که نسخه ثانی دادخواست به زوج فرجامخوانده ابلاغ شد لیکن لایحه جوابیه ای از ایشان در پرونده مشهود نیست پرونده پس از وصول به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی به هنگام شور قرائت میگردد.
هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.
پس از قرائت گزارش آقای ح. ع. ع. ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد: