متن رأی
در تاریخ 1399/5/25 آقای م. م. ا. پیکر بوکالت از طرف خانم ش. د. ب. بطرفیت آقای ع. ا. دادخواستی به خواسته صدور حکم طلاق تقدیم و در شرح دادخواست توضیح داده که موکله مدت 6 سال است. در خارج از *بسر برده و متاسفانه به سبب عدم تفاهم اخلاقی و عدم تحمل زوجین در درک زندگی مشترک مدت سه سال است. که با یکدیگر زندگی مشترک نداشته و به دلیل اختلافات اخلاقی زیاد در خارج از کشور نیز دارأی پرونده های قضایی با موضوعات متعدد بوده اند و در نهایت بر اساس درگیری های فیزیکی بموجب حکم دادگاه انگلستان امکان ملاقات زوجه برأی زوج منع گردیده بنابرأین و با توجه به اینکه عدم تفاهم اخلاقی زوجین موجب هتک حرمت های اجتماعی و زناشویی و شخصیتی ایشان گردیده و تحمل دیدن یکدیگر را ندارند که این امر گواه بر عدم اشتیاق زوجین بر زندگی مشترک می باشد. و امکان ادامه زندگی مشترک را از زوجه سلب نموده لذا موکله با بذل ده سکه بهار ازادی از صداق خود تقاضای صدور حکم بر طلاق خلع را دارد.
در جلسه رسیدگی مورخ 99/8/18 که با حضور وکیل خواهان و نیز خوانده تشکیل گردیده و کیل خواهان ضمن تقدیم لایحه دفاعیه اظهار داشت از ابتدای عقد نکاح تفاهم اخلاقی وجود نداشته احکامی در کشور *صادر شده که حکایت از ایذای زوجه از سوی زوج می باشد. سه سال است. که مفارقت جسمانی دارند لذا درعسر و حرج هستند تقاضا طلاق دارم.
خوانده دفاعا اظهار داشت من مخالف طلاق هستم در خصوص احکام صادره نوعا دائمی نیست و هر زنی شکایت کند حکمی صادر می شود. که مدتی دور باشند همه عکس های ارائه شده ساختگی است. و خودشان مطرح کرده اند از طرفی بنده وجوهی بابت نفقه فرزند م واریز می کنم و از طرفی کشور *حمایت مالی می کند من همسر و زندگی را دوست دارم. و حاضر به طلاق نمی باشم آقای ف. ه. پ.
وکیل پایه یک دادگستری که با تقدیم وکالتنامه از جانب خوانده اعلام وکالت نموده و در جلسه دادرسی حضور داشته در مقام دفاع اظهار داشت اظهارات وکیل خواهان مقرون به صحت نمی باشد. و هیچ شرط ضمن عقدی محقق نشده است. و کیل خواهان اظهار داشت مهریه موکل یکصد عدد سکه تمام بهار ازادی است. از طریق اجرأی ثبت مورد مطالبه قرار گرفته و تاکنون چهار قطعه اخذ شده است. و پنجاه قطعه سکه را در قبال طلاق به زوج بذل می کند نسبت به اجرت المثل و نفقه معوقه در این دادگاه ادعایی ندارم. جهیزیه در کار نبوده و دارأی یک فرزند مشترک چهار ساله به نام م. می باشند که در حضانت زوجه است. سپس دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر نموده و داوران منصوب زوجین هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقویم داشته اند سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و به موجب دادنامه شماره 1099 مورخ 1399/9/30 پس از ذکر خواسته و شرح دعوی خواهان با اعلام این که دلیل متقن و محکمی که دلالت بر وقوع زوجه در عسر و حرج و تخلف از شرط ضمن عقد نکاح باشد. وجود ندارد. لذا حکم بر بطلان دعوی خواهان صادر نموده است.
پس از ابلاغ رأی صادره وکیل زوجه در مهلت قانونی نسبت به ان تجدیدنظرخواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره 3454 -99مورخ 1399/11/20 اعتراض تجدیدنظرخواه را غیرموجه و دادنامه تجدیدنظرخواسته را مطابق موازین قانونی و از حیث شکلی و ماهوی فاقد ایراد و اشکال موثر تشخیص و ضمن رد اعتراض تجدیدنظرخواه باستناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظر خواسته را تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1399/11/26 بوکیل زوجه ابلاغ شد و نامبرده در تاریخ 1399/12/9 با تقدیم دادخواست و لایحه فرجامی نسبت به ان فرجامخواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. لایحه فرجامی به هنگام شور قرائت میگردد.
هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.
پس از قرائت گزارش آقای ح. ع. ع. ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد: