رأی دادگاه
با وصف اینکه اظهارات زوج در پرونده تمکین که تصویر آن پیوست است مشعر بر اقرار وی به اینکه معتاد به شیشه بوده است ولی اخیراً ترک کرده است بیان گردیده است بنا به مراتب با اقرار مذکور زوج بر تخلف خودش از شروط مندرج در سند نکاحیه از جمله بند 7 موارد 12 گانه به لحاظ مضر بودن نوع اعتیاد او که مقرون به واقع بوده است و دعوای زوجه را ثابت می نماید. و اینکه گفته است ترک کرده است. درحقیقت ادعای جدیدی است که باید او دلیل اثباتی به دادگاه ارائه دهد لیکن محتویات پرونده حاکی است نه تنها دلیلی ارائه نداده است بلکه در جهت بررسی صحت و سقم ادعای او که از جانب زوجه تکذیب شده است علیرغم چندین بار دعوت از زوج برأی معرفی به پزشکی قانونی از حضور در دادگاه استنکاف نموده است و وکیل محترم او نیز در لایحه فرجامی و نیز در مرحله تجدیدنظرخواهی عذر موجهی برأی عدم حضور موکلش برأی معرفی به پزشکی قانونی ارائه نداده است. با توجه به اینکه دادگاه محترم تجدیدنظر نیز برأی زوج یک برگ اخطاریه ارسال داشته است ولی او در دادگاه حضور نیافته است.
دادگاه محترم با توجه به محتویات پرونده عدم حضور او را بر بقای اعتیاد زوج به مواد مخدّر تلقی و از طرفی به لحاظ تحقق شرط «ب»; ضمن عقد به زوجه اجازه اعمال وکالت ضمن العقد را برأی طلاق داده است چون از حیث رعایت موازین شرعی و قانونی خدشه ای که موجب نقض رأی شود و اعتراض موجهی هم که موجب این امر گردد از ناحیه وکیل زوج به عمل نیامده است. رأی فرجام خواسته با رد اعتراض به عمل آمده مستنداً به ماده 370 قانون آئین دادرسی مدنی ابرام می گردد. شعبه شانزدهم دیوان عالی کشور رئیس: عبدالعلی ناصح مستشار: عباسعلی علیزاده عضو معاون: سعید عالم