خلاصه جریان پرونده
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای الف. ح. ر. ( زوج ) به طرفیت خانم م. ه. با وکالت آقای س. الف. و م. الف. ب.
از دادنامه شماره 86 مورخ 94/1/26 صادره از شعبه 191 دادگاه خانواده تهران که به موجب آن بادرخواست زوج گواهی عدم امکان سازش صادر و متقابلاً وی به تادیه مهریه مافی القباله و استرداد جهیزیه و نفقه ایام عده و انتقال بلاعوض چهل درصد بهای یک واحد آپارتمان مسکونی در اجرأی شرط الف در حق زوجه محکوم شده و حضانت فرزند مشترک به زوج واگذار و برأی زوجه هر هفته به مدت 48 ساعت وقت ملاقات تعیین گردیده است باتوجه به مندرجات پرونده و اسناد و مدارک ابرازی و مجموع تحقیقاتی که صورت گرفته است بویژه توضیحات و اظهارات طرفین در جلسه مورخ 94/7/26 این دادگاه اولاً: از نظر شکلی حکم به محکومیت خواهان ( زوج ) به پرداخت حقوقی مالی زوجه به شرح مذکور مغایر با قانون است زیرا خواهان را نمی شود در حق خوانده محکوم نمود لذا ضرورت داشت دادگاه محترم بدوی ضمن صدور گواهی عدم امکان سازش اجرأی صیغه طلاق و ثبت آن را منوط به تادیه حقوق مالی زوجه می نمود بطوری که هرگاه اجرأی صیغه طلاق و ثبت آن بنا به هر دلیلی منتفی می شد تادیه حقوق مالی زوجه در اجرأی این حکم نیز منتفی می گردید.
ثانیاً: در ماهیت تجدیدنظر خواهی زوج به دو مورد از دادنامه تجدیدنظر خواسته می باشد اول محکومیت وی به انتقال بلا عوض بهای 40% یک واحد آپارتمان مسکونی در اجرأی شرط الف مندرج در عقد نامه دوم تعیین 48 ساعت وقت ملاقات برأی زوجه با فرزند مشترک که بنظر این دادگاه تجدیدنظر خواهی در هر دو مورد وارد و موجه است و
رأی دادگاه
با قانون و دلایل موجود در پرونده انطباق ندارد زیرا اولاً: آنچه از اظهارات و توضیحات زوجین و اوضاع واحوال قضیه و وضعیت طرفین استنباط می شود تقاضای طلاق از ناحیه زوج بدون جهت و دلیل نیست بلکه ناشی از سوء رفتار و اخلاق زوجه است بنابرأین تحقق شرط مذکور محرز نیست ثانیاً: بر فرض تحقق شرط مذکور دلیلی وجود ندارد که زوج پس از ازدواج مالی را تحصیل و پس انداز کرده باشد زیرا بنا به اقرار صریح زوجه در جلسه این دادگاه زوج قبل از ازدواج خانه مسکونی داشته و آن را تبدیل به ملک مورد نظر دادگاه محترم نخستین کرده است و آن هم با توجه به توضیحات زوج در حال حاضر به دیگری منتقل شده و از مالکیت زوج خارج است و دلیلی بر مالکیت زوج نسبت به ملک مذکور اقامه نشده است و سکونت زوج در زمان تحقیقات محلی در ملک مذکور دلیل بر مالکیت او نیست ثالثاً: زوج در حال حاضر تعداد 314 سکه بهار آزادی به اضافه هزینه سفر حج به زوجه بدهکار است بنابرأین مالی که پس از ازدواج تحصیل نموده و پس انداز کرده باشد و بتواند دیون خود را از محل آن تصفیه نماید ندارد با وصف مذکور خارج از دایره عدل و انصاف است کسی را که قریب به سیصد میلیون تومان بدهکار است محکوم به پرداخت وجهی بابت شرط الف آن هم بلاعوض نمود در نتیجه بنظر این دادگاه زوجه استحقاق دریافت مال در اجرأی شرط الف را ندارد کمااینکه وی بنا به جهت یاد شده در بند اول مستحقق نحله هم نمی باشد و اما در مورد مدت زمان ملاقات وی با فرزند مشترک با توجه به وضعیت طرفین و فرزند مشترک بنظر این دادگاه 48 ساعت در هفته متناسب نیست زیرا با توجه به محصل بودن فرزند مشترک و کارمند بودن زوج که می بایست زمینه ملاقات را فراهم نماید مدت زمان یاد شده به مصلحت فرزند مشترک نبوده و ممکن است در امر تحصیل وی و فعالیت های ضروری زوج خلل وارد آورد مضافاً به اینکه با مفهوم عرفی ملاقات منافات دارد و در واقع تعیین 48 ساعت وقت برأی ملاقات به نوعی تقسیم امر حضانت است چون لازمه اش این است که فرزند مشترک از هفت شبانه روز، پنج شبانه روز تحت حضانت پدر و دو شبانه روز تحت حضانت مادرش باشد و این امر با مفهوم ملاقات سازگار نیست لذا دادگاه با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی اولاً: محکومیت زوج به پرداخت حقوق مالی زوجه به شرح مذکور در دادنامه تجدیدنظر خواسته را با این شرح اصلاح می نماید که اجرأی صیغه طلاق و ثبت آن از ناحیه زوج منوط به تادیه مهریه مافی القباله زوجه و تادیه نفقه ایام عده و استرداد جهیزیه وی می گردد.
ثانیاً: دادنامه تجدیدنظر خواسته در مورد محکومیت زوج به انتقال بلاعوض %40، بهای آپارتمان مورد نظر در حق زوجه، نقض و کان لم یکن و حکم بر بی حقی زوجه در این خصوص و نیز در مورد نحله صادر می گردد وقت ملاقات زوجه با فرزند مشترک نیز از 48 ساعت به 24 ساعت در هفته ( از ساعت 16 عصر پنج شنبه تا ساعت 16 عصر جمعه ) تعدیل و کاهش داده می شود در مورد اجرت المثل چون مطالبه نشده و حکمی نیز صادر نگردیده این دادگاه مطابق ماده 349 قانون آیین دادرسی مدنی مواجه با تکلیف نیست و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل فرجامخواهی می باشد. شعبه30 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار محرمعلی بیگدلی - حسین واعظی