متن رأی
فرجامخواهی خانم م. ب. با وکالت آقای ع. الف. ز. نسبت به دادنامه شماره 170- 94 مورخ 1394/2/6 شعبه دوازدهم دادگاه تجدیدنظر استان مازندران که در جهت تایید دادنامه بدوی متضمن حکم به حجر آقای ر. ب. از تاریخ 1390/5/4 انشاء گردیده و مالاً وارد بوده و دادنامه فرجام خواسته بلحاظ عدم مطابقت آن با موازین قانونی مخدوش و در خور نقض می باشد زیرا اولاً: اصل بر سلامت روحی و روانی افراد بوده و چون دلیلی خلاف این اصل ارائه نشده لذا بر اساس حاکمیت اصل مذکورو لحاظ اصل استصحاب، سلامت روحی و روانی مرحوم ر. ب. (شخص منتسب به حجر ) که در جریان دادرسی فوت نموده مدلل خواهد بود.
ثانیاً: در پرونده محاکماتی امر هیچ دلیلی که قاطعانه زوال عقل و محجوریت شخص یاد شده را تا زمان فوتش ثابت دارد مشهود نمی باشد و صرف عدم همکاری ایشان در مراجعه به پزشکی قانونی جهت بررسی وضعیت روحی و روانی او با توجه به کهولت سن و بیماری جسمی و ناراحتی که از نحوه رفتار و عملکرد فرزند پسرش داشته و حاضر به مواجهه حضوری با ایشان نبوده نمی تواند قرینه ای قوی بر زوال عقل و قوه تمیز و مالاً محجوریت وی محسوب گردد ثالثاً: گواهان تعرفه شده از ناحیه فرجام خواه ( فرزند دختر محجور) که در مرحله تجدیدنظر از آنان استماع گواهی بعمل آمده هر یک در اظهارات خود به نحوی سلامت روحی و روانی و قوه ادراک و تمیز شخص منتسب به حجر را مورد تایید و تصدیق قرار داده اند و اظهارات گواهان معارض تعرفه شده از ناحیه فرجام خوانده (فرزند پسر محجور) به نحوی نیست که بطور قطع و یقین زوال عقل مرحوم ر. ب. و محجوریت او را در زمان حیاتش ثابت و مدلل دارد و بعلاوه مرحوم ر. ب.
حسب گواهی های پزشکی پیوست پرونده در اواخر عمر خود بعلت بیماری جسمانی تنگی نفس و کلیوی در بیمارستان بستری گردیده و در نهایت فوت نموده است و حتی برخی از پزشکان معالج ایشان در گواهی های صادره (اوراق 191 و 192) ضمن اشاره به کهولت سن ایشان صریحاً اعلام داشته اند که نامبرده از نظر قوای فکری و مغزی در حد رضایت بخش بوده و هیچگونه اختلال رفتاری نداشته و حتی برأی درمان همکاری کامل داشته است مضافاً باینکه پاسخ مرحوم ر. ب. به سئوالات دادگاه در جلسه دادرسی مورخ 92/5/16 مبین قوه ادراک و تعادل روحی و روانی ایشان می باشد بنا به مراتب اشعاری چون در پرونده محاکماتی حاضر هیچ دلیل و حتی قرینه قوی که بر محجوریت مرحوم ر. ب.
تا زمان فوتش دلالت نماید مشهود نمی باشد و با توجه به جاری بودن اصول پیش گفته، سلامت روحی و روانی مرحوم یاد شده تا زمان فوتش مدلل خواهد بود بنابرأین استنباط و تشخیص دادگاه بر محجوریت شخص یاد شده بلحاظ متکی نبودن به ادله و قرائن اثباتی ناصواب و غیر موجه بوده و از این رو دادنامه فرجام خواسته با موازین قانونی انطباق نداشته و قابلیت ابرام را ندارد فلذا مستنداً به بند 2 ماده 371 و بند ج ماده 401 قانون آئین دادرسی مدنی ضمن نقض آن رسیدگی مجدد به شعبه همعرض دادگاه محترم صادر کننده رأی منقوض ارجاع می گردد تا با توجه به مراتب اشعاری و محتویات پرونده نسبت به صدور رأی مقتضی اقدام نماید. رئیس شعبه هشتم دیوان عالی کشور: حسن عباسیان مستشاران: سیروس کیقبادی مسعود کریمپور نطنزی