متن رأی
آقای ح. ر. فرزند ع. به طرفیت آقای الف. م. دادخواستی به خواسته مطالبه مبلغ 70/000/000 ریال الباقی وجه ثمن مبایعه نامه عادی مورخ 1392/9/3 تقدیم دادگاه کرده ومستند خود را قرارداد عادی فروش یک قطعه زمین به مساحت 279/5 مترمربع قرارداده است.
خوانده در دفاع ادعا کرده خواهان در زمان انعقاد قرارداد با این ادعا که مساحت زمینش 300 متر مربع است شرط شفاهی را به عقد الحاق کرد که درصورت کسر مساحت زمین به کمتر از 300 متر مربع به ازای هر متر مربع چهار میلیون ریال از ثمن معامله کم می کند.
خواهان در جلسه اول منکر شرط شد واظهار داشت که در جلسه معامله فقط گفته است که مساحت واقعی زمین 300 متر است وشرطی بر این موضوع نشد با معرفی شاهد از سوی مدعی جلسه بعدی تشکیل شد وشهود به ادعای خوانده شهادت دادند ومؤدای شهادت آنان کاملاً مؤید ادعای خوانده بود.
از طرفی خواهان با تأیید طرح این شرط آنرا شوخی دانسته واظهار داشته از روی طنز چنین موضوعی را مطرح کرده است که دین اقرار اماره ای بر تقویت شهادت شهود وانطباق آن با واقع است. دادگاه با توجه به مراتب واحرازاینکه اولاً شرط شفاهی مذکور به نحو صحیح به تأیید طرفین رسیده وضمیمه قرار داد محسوب است وثانیاً مساحت واقعی ملک براساس سند رسمی 279/5 متر مربع بوده و 20/5 متر مربع از مساحت شرط شده کمتر است که براساس هرمتر مربع چهار میلیون ریال مبلغی بالغ بر 82/000/000 ریال می شود لذا با تلقی این بدهی به تهاتر تا میزان خواسته خواهان وی واجد حقی تشخیص نگردیده وبه استناد ماده 10 قانون مدنی ومواد 18 و197 قانون آئین دادرسی مدنی حکم به ابطال دعوای خواهان صادر واعلام میگردد. رأی صادره ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدید نظر خواهی می باشد. رئیس شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی دادگستری شهرستان پیشوا-سید حجت کیوان هاشمی