متن رأی
با توجه به محتویات پرونده های بدوی و تجدیدنظر و مستندات ابرازی طرفین دادنامه فرجام خواسته مخدوش است زیرا: 1- تعهدنامه ای که دادگاه بدوی به آن استناد نموده است مربوط به تاریخ1382/12/14 بوده که کدورت طرفین با این مصالحه نامه ضمن اینکه زوجه هم متعهد به ح. معاشرت شده تا آن تاریخ خاتمه یافته است و از آن تعهدنامه طبق ماده755 ق. م نمی توان به عنوان اقرار زوج مبنی بر ایراد ضرب و جرح زوجه قبل از این تاریخ استناد نمود. 2- زوجه با وجودیکه طبق دادنامه شماره1705-84/8/26 رأی به نفع وی صادر شده است از اقدام به طلاق صرفنظر نموده است که حکایت از صلح و سازش بین وی و زوج دارد. 3- مرکز توان بخشی ش. در تاریخ84/5/3 اعلام نموده است که زوج با مراجعه داوطلبانه به آن مرکز پس از ترک اعتیاد ترخیص شده است. 4- دادنامه شماره147-91/2/31 ربطی به زوج ندارد و نمی شود مورد استناد قرار گیرد. 5-استناد به دادنامه شماره مذکور در رأی بدوی حکایت از اصرار زوج در سوءرفتار و یا استمرار سوءرفتار ندارد.
6- استناد به دادنامه شماره1513-91 در خصوص معاونت در سرقت زوج نیز با توجه به دادنامه های شماره401-90/5/18 درباره محکومیت زوجه به مجازات به علت برقراری رابطه نامشروع با مرد اجنبی که برابر دادنامه شماره929-90/11/6 صادر شده از شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان تشدید شده است نمی تواند موجب تحقق بند9 شرط ضمن عقد گردد. 7- در پرونده غیر از موارد مذکور دلیلی نیست که موجب عسروحرج زوجه در ادامه زندگی با زوج باشد. علی هذا با نقض رأی فرجام خواسته رسیدگی به شعبه دیگر از دادگاه تجدیدنظر استان مازندران به استناد بندج ماده371ق. آ. د. م محوّل می گردد. /ر جعفر الهی (مستشار) محمد ربّانی نژاد( عضو معاون)